5 Haziran 2021 Cumartesi
nebuLA!
Arefeyi görüp bayramı yaşama,
adalet iste kurallara uyma,
alan ol veren olma
ne güzel Istanbul be! Denizi yok diye dışlıyorum Ankara'yı, kıçtankara yapıp seyredalabilecek olsaydım..
İmkan ölçeğinde aralığını iyi belirlediğin denge, tadına doyulmayacak aş oluveriyor da kısıtlamalara tabi olan hayat ve olumsuz standartlar çerçevesinde düşünmek gerekirse aza şükür ettirip çokluğu başkaca kimselere peşkeş çekişlerinin zoruma gitmesi kadar doğal ne olabilir ? Çark dönüyor. Çıkış yoksa kıl kırk yarılsın,
yardıma gelenlerin kalıtsal düşüncelerinde isteneni yapmak kendinden vazgeçmeni gerektiriyorsa ne yapacaksın ? Hiçbir hayâl imkansız değil de planları suya düşürme gayreti güden yönetimsel iradenin miadı dolduğunda onu hırsla karşılayacağım. -Kıvrak zekâmın kıvrımlarının herbirini sahaya sürüp yıldırmaya çalıştıkları her alanda üstün gelmek adına hepsini feda edebileceğimi gösterip hem psikolojik, hem madden, hem de manevi olarak fark oluşturacağım- diye kendimi oyalayadururken düşünce girdabını labirente çevirip kayboldum. Herkes gibi bir yolunu bulup, planını yapıp adımlar atmalıyım ki aşama katedebileyim. Peki ben ne yapıyorum ? Serzeniş..
"Mızıkçılık yapma!
Üstesinden gelirim dedin!
Gel!"
13 Şubat 2021 Cumartesi
Vuslat
Dünyayı ben kurtarayım başkası gelip yaşasın..
Kaskatı kesilip hayal kırıklarını görmezden gelerek geçip gittiğim sonsuzluğa koşsam mı, yürümeye devam mı etsem bilemedim. Bana kehanette bulun demediler, deprem olduğunda yapma, dur! Demediler. Ateş halihazırda yanıyordu, birkaç çıra ve odun koyuverdim. Onlar izlediler, anlamadılar ki farkında da değillerdi.. Göğe yakın, göçke kızıllığın batan güneşe binaen oluştuğunu bile düşünemediler.. Biliyordum. Hislerimin gerçekliğini, aklımın yönergesiz izlenimlerinin saflığını ve tüm bunların bir irade tarafından kudretle yönlendirildiğini gayet aklıbaşında biri olarak biliyordum. Evreler atlıyor, kapı pencere açıkken oluşan cereyan gibi farkettirmeden tepe taklak edecek gücü ellerimizle teslim edip merhamet bekliyoruz. Beklentilerimiz karşılanacak gibi değil, pek mümkün olmayan insanlığın daimi sürecine katkı verecek oluşum evresine gidebilecek miyiz? Görüyorum, birçokları birim ve taraflardan bağımsız, ahmaklıklarına ve yargısal düşüncelerine rağmen edinimler sağlayıp öylesine bir yol izliyorlar.. Köhne kabilesine üye olmayana ne kötü hüzün, samimiyete üslup takviyesi düzeni bozacağı gibi yüzeyselliği de teşvik edecektir. Kısacası, mükemmeliy-etçi olmak zaman kaybıdır. Bu net! İmkânlar kemer sıkma politikası için teşvik paketleri hazırlayadursun, kendi planımı yapmakta ve uygulamaktaki iradi ısrarım devam edecek ve fakat her şey kötüye giderse diye son bir çağrı, dul kadının oğluna yardım edin!
25 Aralık 2020 Cuma
Plansız, Hesapsız
Bir yerler kucaklar mı beni de ?
30 Mart 2020 Pazartesi
Hayâl Kırıklğı
Yirmi beşlik çocuk, neden halâ akıllanmıyorsun?
-yüzeceğim- diyerek atladığın her su birikintisinde
boğulma çırpınışların neden ?
Kaybetmediğini söylüyorsun, kazanım sağlayamamak da kaybetmektir! Elde edemediğin
yığınla başarı varken içsesinle pazarlığa girip kendini kandırıyor oluşuna katlanamıyorum.
Büyümen gerekmiyor mu?
Vakit daralıyor. Hayat, köşeden izlemene çok da müsaade etmeyecektir. Müziğin ritmini tutarmışcasına
bir akıntı bul,bırak kendini.. Her şey olacağına varsın.
Nefes alır mısın lütfen!
Artık sakinleşip -daha- rahat olmalısın.
7 Haziran 2019 Cuma
Obsesif Kompülsif Bozukluk
karışamamışken rengine
Bençil
Bana Hasret Kal!
Ben ki ne diyarlar gezdim yolum bir sana çıkmadı
Ben ki ne rüyalar gördüm hevesim hep sende kaldı
Ağlamakta çözüm olsa bari..
Neredesin?
Ne yapıyorsun?
Hiç haberim yok senden,
Tartışsak da hep, konuşmuş oluyorduk.
Susunca konuştuğum iç sesimin kulağı sağır,
Dayanılmaz olduğu vakit sana koşuyorum.
Aynı şehirde olmak bile rahatlatıcı unsur,
Sarkıt saçlarını ruhuma ilişsin telleri
Mayhoş olduğumuz vakit kur yapardı gençliğin,
Artık elzem bir durum varlığın, eski bir hikaye başlıklı
Sarılmıyoruz ne zamandır,
Yüzündeki çillerin sayısını da unuttum.
Geç kalıyorsun dönmek için,
Özlem hislerime söz sahibi iken gel
Öyle kolay ki adım attığında koşabilmek,
Öyle kolay ki yola çıktığında, yolu bitirmek..
Sevmeyi deneme artık, bir zahmet sev
Zevcen oldum de artık, bir rahmet geçmişe..
Hep mi hayâl satar bu sarı çocuk?
Hep mi terk edilişin yerlisi bu sarı çocuk?
Yabancılaşıyorum.
Paskalyada 23 nisanı kutluyorum
Kaybolmuş dengem ve durulmuyor denizim
Evet sorun sensin, Hayır sorun sensizlik
6 Haziran 2019 Perşembe
Sen
-Algur- Sanaga Satıc
Dakikalarca yemek yerim,
Gizli kapaklı kalbimin içinde ince sızılar var,
Bir kaç adım atınca yorulur,
Güzelliklerle bezeli bir dünya oluşturanım
Alaca
bağımlın olduğumu gösteriyor olmalıydı,
yanlışı doğru varsaydın.
böyle olmamalıydın.
ne yapacağını şaşırdın
tutarsızlık sıfatına tanım olarak yazılı
Histeri
Sevindim, ve sevincimi seninle paylaşmak istedim.
Yağmur ve Rüzgar
Bizde aşk duygu yoğunluğudur. Beden bütünlüğü değil,
Onlar aşk koydu cinselliğin adını, değiştirdi dengeleri,
Kitleler halinde terkediliyorum.
Hayalim birkaç dost ebedi,
Sizden para pul istemiyorum sadece bir avuç göz yaşım silin,
Uykusuz gözlerim kızarmış, esrar içtim sanar birileri,
Kimilerine göre ise kaltak hayalden ibaret sözlerim
Sevilen Az Yok Seven
Bu devirde gülmek istiyorsan, tek takıl!
Ya da ağla günlerce ama olmazsın umrunda,
Kaçıp gittiğin her yolun sonu var,
Bin defa da gitsen gelirim ardından, duramam!
Kurma bir tiyatro hayat, sürekli düzenek hazırlar,
Aşkın kör noktasında bulunur tadı. Kimse alamaz.
Kalp dediğin kırılır, çalınır, aldatılır da uslanmaz,
Yine de mutlu olmak istiyorsan derin nefes al,
Tebessümle uyan sabaha iyi tarafından kalk,
Hayallerime kibrit çakıp yaktılar, hislerim gibi kül oldular,
Daha iyi olurdu tabi ellerime gözyaşlarım dolmasa,
Kim bilir belki yarın olmayacak,
Varlığında yokluğunu yaşamak kadar kötüymüş
yokluğunda varlığını aramak.
Anlar Mısın ?
ne de kurduğum hayal unsuru,
içim mutluluk dolsun,
Kolpa hayata sepya bir tablo yaşantım ben de sunuşu,
Böylesine kötü bir hayata figüran olmak benim suçum mu ?
Tabii ki değil,
ne zamandan beri bayatlamış ekmekten fırıncı suçlu ?
Fırkateynim hazır, biraz sonra keşfe çıkacağım huzuru,
İçime ayrı bir heyecan katıyor yüzümdeki tebessümün oluşumu,
ama hiç de umduğum gibi çıkmadı kadınımın güzel yurdu,
Sömürdü duygularımı, sentezleyip sona erdirdi oyunu,
Lan! biri de çıkıp desin ki seni anlıyorum, anlıyor musun ?
Katil
Bu mu hakettiğim davranışların tümü ?
Bu mu hayallerimi süsleyen kızın özü ?
Haykırsam içimdekileri kaplar bütün göğü
Dayanamıyorum artık, ağır geliyor yüküm
Eskisi gibi olmaz hiçbir şey, hevesin ateşi söndü
"Biz demiştik.." diyenlerin yüzleri güldü
Ben de hepsini öldürdüm.
İrtifa Kaybı
Erkenden yatacağım bugün, sonra gecenin en güzel yerinde kalkıp yıldızlara bakıcam. Yalnızlığıma dem vururcasına derin bir nefes alıp, tüm acımı kusarcasına geri vereceğim yavaş yavaş, sonra birdaha yapacağım ve birdaha..
Bu da benim hayatımın standart tarifesi oluversin. Sürekli, bir önceki günün tekrarını yaşamaktan iğrenmeye başladım, yeni birşeyler gerekli, vALLAHi bu arayış sonuçsuz kalır ise şayet sonumun hiç de iyi olacağını sanmıyorum. Yalnızlıktan korkuyorum diye sürekli birileriyle konuşma gereği duyuyorum. İnanın kim olduğuna zerre önem vermiyorum. Konuşacak kimseyi bulamazsam, eski sevgililerimden ulaşabilecek durumda olduklarıma mesaj atıyorum. Barışma gibi bir durum söz konusu olmasa bile o an'ı geçirmek için yalvardığım bile oldu. İnsanları böylesine kullanırken, gerçekten sevdiğim bi kıza bunu açıklamak hiç de kolay bir durum değil, siz de hak verirsiniz. Çünkü; düz mantık ile bakıyor olaya, yaptığım şey normal değil kabul ediyorum ancak o da beni anlamaya gayretli değil zaten olay pek de anlaşılacak gibi değil. Korkular sarmış dörtbir yanımı, ne tarafa dönsem cılız bir dal bana doğru sarkmış, sanki kurtulmam için çabalıyor birşeyler, ama mücadeleden vazgeçememe de razı değiller. Hayattan kopmak şuanki yaşantıma göre çok olası bir durum, lâkin yapamıyorum. Hayalini kurduğum yaşantıyı yaşamadan, henüz çabalıyor iken herşeyi çöpe atıp mahvetmek hoş olmaz. Hem henüz ölmedim, yani gerçekleşme ihtimali de hâlâ var. Belli mi olur? Hayata dair belimi kıran şey de tam olarak bu aslında, “umut”. Ya olursa? ihtimali yüzünden harcadım bunca zamanımı. Yanlış duraklarda yıllandım. Hâlâ da akıllanmış bir görüntü çizmiyorum. Ben yokken oluşmuş bu durumlar, bu şartlar. Mecburen kabul ettim/ettirildim. Eksikleri hor görüp ötekileştim. Zaman çok hızlı geçiyor. Ben biryerlere, birilerine tutunmaya çalışırken acınacak bir duruma düşmüşüm meğer, bilmediğin sularda kulaç atmak ne kadar zormuş, oysa ki ‘kişisel gelişim’ adı altında amcalar gayet basit olarak anlatıp duruyorlar yıllardır. Okumuşlar ama cahiliyetleri gitmemiş, yarım gönülle aşk olur mu? Olmaz. Bu yol çok meşakkatlidir, tek başına çıkılmaz. Önce bir yoldaş gerek, o amcalar bu detayı hep atlıyorlar. Dünyanın pis bir yer olduğunu ve orayı sizin temizlemeniz gerektiğine inandırıyorlar. Yahu madem dünya iğrenç bir yer neden milyarlarca yaşayan var? Neden ölümden bu denli korkuyoruz? şahsen ben korkmuyorum. Çünkü ölüm benim için son seçenek değil.
3 Haziran 2019 Pazartesi
Yahu Kadın!
29 Mayıs 2019 Çarşamba
Varsayma
Benim Önceliğim
hakkımda
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak

















