24 Mayıs 2025 Cumartesi

ASİRA

 


İmkansıza imkan sağlayan
Olur olmazlar yaşayan
Boşa dolu bakan
Görünmeyene inanan
Haziran seninle güzel 

Rüzgarla sarılır
Yağmurla ilişir
Güneşle işlersin
Haziran seninle güzel 

Sorun çok çözüm yok
Zamanla olur dedin oldu
Yapmam dediklerini yaptın
Duvarlarını birlikte yıktık
Çünkü haziran seninle güzel

Sesindeki soğukluk
Yakama yapışır silkeler
Benimsediğinde benliğinle
Mevsimler benimmiş meğer
Haziran seninle güzel 

Ocakta geldin
Ocağım şenlendi
On yedisinde görüştük
Yirmidördünde söz verdin
Çünkü haziran seninle güzel 

Tebessüm edersin gözlerin yok
Araba sürersin şeridin yok
Soru sorarım cevabın yok
Konuşuruz fikrin yok
Yine de haziran seninle güzel 

Bakışarak konuşuyoruz
Birlikte uyuduğumuz da oldu
Uyurken özleyip aradığım da..
Güzel kızım
Haziran seninle güzel


İyi ki buradasın
Hep bizimle kal
Varlığına minnettarız
Seni hep en çok seveceğiz
Haziran seninle güzel

5 Mayıs 2025 Pazartesi

BOŞ MEYDAN

 


Yıkılışını izliyorum büyük büyük dağların..
Hakediyorum! Bu dehşeti karşılayıp gözlerimle izlemeyi ki ne mümkün yıkılmak!
Kim üşümüş, kime düşmüş, hangi yolda görülmüş talih kuşu?
Bedelini ödemediğim ne var ki tutup yakamdan silkeleyip duruyor göremediğim eller.. Ödün vermediğim bencilliğimin kendi kendini tatmin ediyor olması bile yasakmış meğer.. Hiçbir şey olmayacaksa, olması için neden çabalayayım? Çekilir köşeme dahil olmadan izlerim olan biteni, madem umut kıtlık safhasında, neden ona ihtiyaç duyup beklentisiyle perişanlık çekeyim ki? Bir akıllı benim, aşağılık şahsiyetimin aşağıdaki konumunu bilen biri olarak farkındalıklarımı önemsizleştirerek lafın geliş yönünde bahsedip geçiştiriyorum bak!

20 Ocak 2024 Cumartesi

GiTGEL

 

Aptalın akıllısıyım çünkü aynı hataları yapıp ders aldığını düşünen, acziyetesine metamfetamin enjekte edip farklı boyutlara geçişini kolaylaştırıp öğrenmesini sağladım.
Yar, yapma!
Anlamadığında beni
Anlaşılır konuşmadığımda benimle
Dilime dolaşan kelimeleri niyetimle harmanlayamayacaksan konuşmayalım.
Koyu rengim, korku saran etrafım ve dikine gideceğim burnumun kırılsa da vazgeçmeyen iradesine hayran olurcasına peşindeyim. Belki hata, belki doğru.. İrade zayıflıklarımdan, kayıtsız şartsız kabul etmediğim dayatmalardan kurtaracaklar tertemiz varlıklar, hadi beni kurtarın!
Özgürlüğün önemini öncesinde bilemedim, fark ettiğimde de süreci başlatmak için zaman kaybetmedim. Kimselerin çoklu dengelerini iradelerince kontrol etmesini sindiremeyip, fırsat vermeksizin yönlendirdiği zavallılar da peşinden sürükleniyorlar ya,
sokakta onları görürsün ya,
belki de daha yakınında yaşıyorlardır ya..
Neyse güzel kızım bitmiyor bu hengameler, geçse de bir yenisi geliveriyor ardısıra, ölmeyenin başına her şey gelebiliyor falan filan yahu ne çok sıkıldım. Konuyu da değiştiremiyorum. Dışavurumla varabildiğim bir sonuç da yok. Çünkü konuşarak anlaşacağım hiçkimsen yok! İçime kapanmaktan korktuğum günlere geri dönüyormuş hissindeyim. Ne anlamı kaldı bunca çabanın? Korkarım ki yanlış denize kürek çekmişim, bu boşluğu nasıl aktaracağımı bilemiyorum elbette..
Gözüm ağlak olmakla çözüm bulamadı, yüzleşti de kurtuldu. Rüzgara karşı durmakla dalgalandı da yükseldi uçurtmalarca.. Her olay bir örgüyle hareket ediyorsa, dışarıdan bakan şifreye daha yakındır. İçeridekiler yakınlıktan dem vurup dışarıdakileri dışlıyorlar, dışarıdakilerden de içerdekileri ahmaklıkla suçladığı kimseler olmuyor değil! Nasıl geçer deve bu hendeği, ne ile aşılır bu saçmalıklar?
Dul kadının oğluna yardım edin!

24 Aralık 2023 Pazar

BUKLELi


 

Kaç kere düştüysem hepsinde kalktım, kalkıyorum diye düşmem bi saçmalık, düşmeyip düşürülmemse canilik.. Hayatın kolay olmasını beklemiyorum da, aradabir de olsa çıkardığı zorluklarla mücadele edemeyişim acizliğimin göstergesi, ansızın gelen tükenmişlik hissine de en büyük destekçi, basit şeylerin kaprisle harmanlanıp ego savaşlarına dönüşmesinin sancısını o da yaşasın istiyorum. İntikam gibi değil de zoraki empati diyelim buna da! Hadi güzel geçsin günlerimcilerin ve Sevgi pıtırcığı olunan o günlerin nasıl da hatıraya dönüştüğünü görüyoruz ve  şaşakalmamak mümkün değil! Bazen sabır sınanıyor, bazen hatada ısrar ediliyor, bazense hata kendin oluveriyorsun ve attığın her adım seni uçuruma biraz daha yaklaştırıyor. Son düşüşümden sonraki belki de ilk  "büyüdüm" lafzını kullandığım zaman dilimi içerisinde intihara sevk edici hadiselerin zuhur etmesi sanki kaderin; sen de hemen gaza geliyorsun canım, ağzına bal çaldık diye havalara uçma kanatların yok yere düşeceksin ve bu canını yakacak haberin yok." demesi gibiydi! Ah be hayat, bir kere de planladığım gibi gitsene, ben de olayları karmakarışıklaştırıyorum. Ben de sadeleştirip yalın bir halde sunum yapabiliyorum. Ben de cilvelerinden esinlenip senaryolar yazıyorum. Her şey plana dahil! Kasten öyle değildim, öncesinde de böyle değildim, yaşadıkça değiştim ve değişikliklerin farkında olduklarımla helalleştim farkında olmadıklarıma da entegre olamamanın vermiş olduğu yetkisizliği kullanıp köşemde kalakaldım. Neydi bu imtihanın bana öğretmek istediği ki öğrenememişliğimden tekrar tekrar aynı sınava tabiiyim? Elbette bilmiyorum. Hem nereden bileceğim. Hüzünlü ancak mağrur ve biraz da durgun bu kalbimle yazıyorum efendi gibi.. 

Bir bukleli öpücükle mutlu olun benim yerime


8 Ocak 2023 Pazar

CAMBAZ


 İp üstünde hareket eden cambazın sonraki hareketini unutmuş haliyim. Diğerlerinin sesleriyle oluşan yoğunluğun baskısı kışkırtıyor iliklerimi, yol ayrımındayım. Bir tarafta sen varsın, yürüyebilirsem ulaşmak için ihtimalleri heyecanlandırmış olacağım.. Diğer tarafı göremiyorum, ne olduğunu bilmediğim.. Ne heyecanlar, ne monotonluklar, ne sevinçler, ne hüzünler barındırıyor kimbilir. Varsayalım ki herkes amacına ulaştı. Kim umut edecek, umudu kim diri tutacak, herkes isteğine kavuşunca kim özleyecek, kim neye hasretlik edecek? Dünya, varsayımsal çıkarımlarla çözlecek bir denklem değil görüldüğü üzere, yaşama dair iyimtrak ne varsa dostumyevski negatiflerini sunmuş ve peşine takılan herkesi, hislerin aldatıcı pembe tonlarına kanmamayı ilmek ilmek işlemiştir. Nereden geldik buraya? Boşverelim efendim bu tür grileşmeleri, bir akşamüstü meyledeceğim sana, bütün irademle tüm şanslarımı kullanacağım izninle.. ne kadar olursa o kadar zorlayacağım. elbette zorlayacağım. bu deve güdülmek için burada ise ki öyle ve ben de çobanı isem ki başka kimsecikler de yok. o halde hırkayı giyip işimi yapacağım.

Yıkılmaya yüztutmuş bir apartmanın kalıntıları gibiyim, yıpranmışlık benliğime ağır geldikçe dışlanıp, ötekileştirilmiş bir halim var. kaygı gütmeyen, endişeden uzak, akışına bırakmış insanlar şahsım nezdinde saygıyı hak eden üstün varlıklar, ne yazık ki onlardan olamadım. olamıyorum da! ne tarafa gitsem gittiğimle bitmekecek ve pişmanlık bir şekilde yakama yapışmış halde duvara toslayacağım. uzun süren geceler, toz pembe haftalar falan.. Evcilik oyununun bu denli çetrefillerini bilmezdim. İrade koyup, düzen sağlamak için attığım adımın sonucunda oluşan zıtlıklar, sanırım yönetemediğimden kaynaklanıyor. hâl bu iken ne yapacağımı da pektabii bilemiyorum. artniyet ya da kastii bir durum yok elbette fakat işler iyi gitmiyor. e ne demişler "acemisi olduğun hayatı, acı şekilde tecrübe edeceksin." yetemiyorum. yetkinliklerimin bucaksızlığı bile yetersizleşiyor, bir süre sonra da (-ki bu süre bende çok çok kısa sürdü) halkarasında vurdumduymaz olarak tabir edilen "umursamaz" hırkasını geçiriverdim sırtıma, kıl kırk yarılıyor. detayların atomları parçalanıyor. hak davası gütmek, bencilliklerin ayrışan bütünlüğü ve nihayet kapanış.. unutuyorum henüz dün yaşadıklarımı bile, zihnimdeki medcezir haddini aştıkça zavallılaşıyorum. kayıtsız kaldığım her durum, cevapsız bıraktığım her soru ve yarıda kestiğim her cümle ahh.. Bilmiyorum efendim. Hayır ne münasebet! Hadsiz değilim elbette ancak siz çıkmış karşıma bana efendilikten dem vurup, yaram varmışcasına gocundurmaya çalışıyorsunuz. Yaptığınız şey tam olarak hakkımı yemek, olmayanı varmışcasına kabul edip münasebetsizce dikte ediyorsunuz. Buna bir son verin.

23 Temmuz 2022 Cumartesi

Ani

 


ne beklerdim sabahı olmaz oldular

hiç beğenmezdim aydınlık kuşattı odamı

soğukkanlı katilin seriye bağlamış haline

yeni bir soluk gibi doğuverdim

toy bir gencim medeniyete ayak uyduran

koyup giden mutlulukların yeri dolacak

korkularım yaşamsalmış yaşadıkça geçti

gittiğini görmüştüm kalışını yaşıyorum

24 Temmuz 2021 Cumartesi

uç

 


Uç hisler nasıl yönetilir? Denge senkronizasyonunda kellifelli herif olarak duruyorken yönetemiyor olmanın ezikliğini yaşıyorum. Kaçınımlarım tuhaf karşılanıyor. Sentezlenebilen her halim tutarlılık ve hoşgörüsel tatminkârlığı sağlayabilirken, anlam olarak konumlandırılamayanlar beni beynemaz bir kisveye çeviriyor. Her anın acemisiyim. Çabalarım, çakarlı araçla trafiği yarıp geçen kimseler gibi çaresizliklerimin arasından sıyrılıp geçiyor da ben biryerlere takılmadan edemiyorum. Akıl verip, nasihat edip yardımsal çabalara girişecek misin yoksa boş yapıp geçiyor muyuz? Anlayamadım. Koş gel bir bardak çayda demlenelim, durma! Geçen zaman selviden bi' yar. Boşa geçirmiş olmayı kaldıramam.
Korkularım var, yeniden herbirine hapsolamam.. Savaşçılar burda! Evet onlar yanımda, haddi aşan büyüme refleksini göstermekle kalmadık da, ah.. Ne zor geçiyor süreçler, karar alıp beklemeler, imkân oluşturamamalar ve bir sürü nefesi derinleştiren ah'larla yola devam ediyorum. İyiyim

5 Haziran 2021 Cumartesi

nebuLA!


 Arefeyi görüp bayramı yaşama,
adalet iste kurallara uyma,
alan ol veren olma
ne güzel Istanbul be! Denizi yok diye dışlıyorum Ankara'yı, kıçtankara yapıp seyredalabilecek olsaydım..
İmkan ölçeğinde aralığını iyi belirlediğin denge, tadına doyulmayacak aş oluveriyor da kısıtlamalara tabi olan hayat ve olumsuz standartlar çerçevesinde düşünmek gerekirse aza şükür ettirip çokluğu başkaca kimselere peşkeş çekişlerinin zoruma gitmesi kadar doğal ne olabilir ? Çark dönüyor. Çıkış yoksa kıl kırk yarılsın,
yardıma gelenlerin kalıtsal düşüncelerinde isteneni yapmak kendinden vazgeçmeni gerektiriyorsa ne yapacaksın ? Hiçbir hayâl imkansız değil de planları suya düşürme gayreti güden yönetimsel iradenin miadı dolduğunda onu hırsla karşılayacağım. -Kıvrak zekâmın kıvrımlarının herbirini sahaya sürüp yıldırmaya çalıştıkları her alanda üstün gelmek adına hepsini feda edebileceğimi gösterip hem psikolojik, hem madden, hem de manevi olarak fark oluşturacağım- diye kendimi oyalayadururken düşünce girdabını labirente çevirip kayboldum. Herkes gibi bir yolunu bulup, planını yapıp adımlar atmalıyım ki aşama katedebileyim. Peki ben ne yapıyorum ? Serzeniş..
"Mızıkçılık yapma!
Üstesinden gelirim dedin!
Gel!"

19 Nisan 2021 Pazartesi

His


 Beklemekle ne bir kervan geliyor ne devran dönüyor.
Mücadele etmek kadar pes etmek de seçenekler arasında, herkes önünden yiyecek ve doyduğunda kalkacak sofradan! Hasret bana ki döke-saça kalakaldım, karanlığı delen ayın ışığında aşındırdığım düşünceler fütursuzca üreyip bir yığın haline geldiler. Bir balık yahutta sandal kurtaracak.. Ah o sandallar ki saykodelik rüyaların sanrılarını yansıtıyormuşcasına varsayımsal gerçeklikler sunup götürüyor uzaklara da dönüş yolunu bulmakta güçlük çekiyorum. Tekdüze olamayışı kusuru muydu hayatın, yoksa bahanesi miydi yorgun bedenlerin? Ben de bilirim elbette ayaklarım üstünde durmayı, bir başıma mücadele edip kruvazör kullanırcasına dalga dalga gelen sorunları bir bir aşıp güneşli diye tabir edilen daha az stresli günlere ulaşmayı, fakat bir anlamı olabilmesi adına gel paylaşalım şu mutluluğu, yok efendim! Gözlerin güzel.. İnsanın bi soluklanıp demlenesi geliyor. Esefle eşdeğer yüksek rakımlı şiddetlerin etkisiyle sarılmaya sevk ediliyorum . Aç kollarını, evlerden ırak kuşkular kuşatmış etrafımızı. Hadi sarılalım, söz veriyorum öpüşürken uyuyakalacağız ve her şey geçmiş olacak ve kim doğarsa doğsun yerimizi alamaz. Yokluğumuzu hissedecek dünya..

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak