aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Haziran 2019 Cuma

Ötedeki Köy

...
Neler söylüyorum ?
Neler yazıyorum ?
Neler yapıyorum ?
Bu ben değilim

Haddimi aştım, aşındırıyorum
Kasveti dağıttım ya da sanıyordum
Varsayımlara zaman sınırı yoktu
Farkıma varamadan yokoluyorum

Kasımda aşkı yaşayanlara imrenip durdum
Herkese benzemek gibi bir gaflette bulundum
Kaderi beklemeksizin aranıp durdum
Hediye edilen hayatım mahvoldu

Yok uğruna geçirdim vakti
Pişmanlık, kazanımıdır geleceğin
Halâ imkân var hataları düzeltmek için
Yine-yeniden buraya, yalnızlığa hoşgeldim

6 Haziran 2019 Perşembe

Alaca

Zor uyuyorum. 
Zor uyanıyorum.
Rüya göremiyorum. 
Hayallerden bıktım. 
Yeniden kötüye gidiyor herşey, 
okumuyorsun da artık, hiiç haberin yok olandan bitenden.. 

Sokaklarımda huzur bulan, 
hüznünü bırakıp da gitti..
küçük tebessümlerle karşıladım bu durumu, 
sonra sordum kendime, düşüp de yerde kalan kim var ki?

Düzen gerekiyor. 
Ama 
düzen sensiz olmuyor.

Düşüncelerimi senden uzak tutmak mümkün değil, 
hayatımı senden uzağa kurmak mümkün değil,

Yüzlerce hücrenin çabasına karşın, 
iradeli bir yapı ile meyletmedin huzuruma,
memleket meselesi oldu. 
Bir kaç adım atıp atmaman,
Bilhassa yapmam gerekenin, 
içime kapanmak olduğunu farkettim.
Tüm olan biteni bir köşeye bırakıp, 
katlanabilmeyi deniyorum. 
Ve yapıyorum da..

Kesesinde aşk taşıyan kanguruya selâm

Seni eskisinden daha fazla istiyor oluşum, 
takıntılı değil, 
bağımlın olduğumu gösteriyor olmalıydı, 
yanlış algıladın, 
yanlışı doğru varsaydın.
Böyle değildin, 
böyle olmamalıydın.
İki ileri bir geri, 
ne yapacağını şaşırdın
Bu yüzden adın, 
tutarsızlık sıfatına tanım olarak yazılı

Klişe Mevduatı (Hayattan silikleşmenin siniri ile yazılmıştır.)



Bir günüm diğerini tutsa hesap sorar(..) 
Bir gün semaya yükselip diğer gün magmaya inmek de neyin nesi efendim?

Böylesi tutarsızlık içindeyken bile olasılık hesabına göre her şeyin bir mümkünâtı vardır. Ancak istisnalar her ne kadar kaideyi bozamasalar da varlıklarını her durumda sürdürme özelliğini taşırlar. Ve ben bir istisnayım. İçeride kötü olup da dışarıya hoş gözükmeyi beceremem. Üstünkörü bir kaç laf ile cezbolan kulaklarım, sesine hasret kaldığından beri duyduklarından hoşnut değil. Ve okumuyosun da kadın! Artık ne yazarsam haberin yok. Halimden hatırımdan, yarınlara bakışımdan ve aldığım nefesten zerre kadar haberin yok. Üşüyorum.. Yağmur da başladı. Her şeyden anlam çıkarmak tam bir saçmalık, ama ihtiyacım var. Malesef ihtiyaçlarımı ben belirlemiyorum. Ne nefes almak istedim, ne de yemek yemeyi; sıkı sıkıya bağlı bir ailem olsaydı şayet, gri bulutlar altında bile baharı yaşardım. Neyse ki baharı sevmiyorum da bu durum ön plâna çıkmıyor. Çıkarımlarım konusunda çok da başarılı değilim, biliyorum. Kıt görüşlüymüşüm meğer, yazmaya başlayınca farkettim ki bir merkezin etrafında dönüp duruyorum. Birileri heva hevesine kapılmışken benim dünyayı kurtaracakmışçasına düşüncelere dalmam, sorumluluk hissetmem, kendimi bir şey sandığımdan değildir umarım. Kalbim sprinter gibi, durdurabilene aşık olsun. hızlandıran da bir aşktı, dengeyi bulmuş olurum. Madem dünya bir yarış sahnesi, benim de kazanımlarım olsun. İşe girip çalışayım en azından, ama çalıştırmıyorlar. Neden? Çünkü hastaymışım. Ya hu hasta olduğum için elimden tutup, hoş görmeniz gerekmez mi? İnsan(lık) kalmamış. Dünyanın bencil düzenine ayak uyduramıyorum. Bu düzen bana ters, bir bana değil elbette, yorgun geldiğini yoksayarak birfiil koşmadan dinlenmene izin vermiyor. Dünyaya yollandığım 'aile' içerisinde bir uhu, pirit, çift taraflı bant hatta japon yapıştırıcısı görevi görüyorum. Ben olmasam şayet annem evi terkeder. Babam biraz daha sapıtır ve babaannem de halamların yanına gider. Yaşım 21 iken sorumluluğumun büyük olması, fatihin ruhuna münhasır olmamı icap etmez mi? Ama öyle bir şey yok! Bu sorumluluğun altında ezildiğim aşikâr, içimdeki girdap beni yutmaya kararlı, ben kararsızım. herşeyin ortasında kalmak gibi bir huy geliştirdim. kesinlikle baş ağrıma sebep de budur. Düşünerek biryere varamıyorum. Laf ile gemimi yüzdüremiyorum. Elim kolum bağlı iken çaresizliğe sığınıyorum. Rüzgâr sarılıyor bedenime, tenime her dokunuşunda biraz daha kuruyup katılaşıyorum. Yeni bir renk, bir hava akımı bulsam hemen karışıp ona bürüneceğim. Bir başıma çok anlamsızım. Anlattıklarımı anlayan da yok. Çözüm için öneri sunan da yok. Umursayan da yok.

Bataklığa düşmüş hissediyorum bedenimi, bunca çırpınışım, yakarışım, feryadım.. Herşey sonuçsuz kalıyor. Bir dal için, tutunabilecek bir dal için öylesi bir arayış içerisine girdim ki; ölüyorum yahu, yaşamanın hissine, birey olarak olgunlaşıp boyut atlamam gerektiğine inanarak(ama hiçbir şey yap(a)mayarak) ölüyorum.

Yağmur ve Rüzgar

Esen rüzgar kokusunu getirir yarenin, körükler özlemimi,
Duygularım kalkınca şaha, canlanır gözümde masum silüeti,
Bizde aşk duygu yoğunluğudur. Beden bütünlüğü değil,
Onlar aşk koydu cinselliğin adını, değiştirdi dengeleri,
Şuan aşka sığınan bütün herkes kirli,
Yağ be yağmur anca sen temizlersin bu pisliği,
ama iyi düşün bembeyaz karı bile kirletti nefsin pis elleri,
Kitleler halinde terkediliyorum.
Hayalim birkaç dost ebedi,
Sizden para pul istemiyorum sadece bir avuç göz yaşım silin,
Taşı toprağı ev olan ülkemde sokakta yatıp kalkanlar var bil,
On yedi yıllık yaşantımda göremedim adaleti ki ben de değiştim,
Takmıyorum hiçbir şeyi, işime gelir oldu duygusuzluk eğilimi,
Uykusuz gözlerim kızarmış, esrar içtim sanar birileri,
Kimilerine göre ise kaltak hayalden ibaret sözlerim

Sevilen Az Yok Seven

Sevenler çok azaldı, hatta saç kadar kaldı kel kafada,
Bu devirde gülmek istiyorsan, tek takıl! 
Ya da ağla günlerce ama olmazsın umrunda,
Kaçıp gittiğin her yolun sonu var,
Bin defa da gitsen gelirim ardından, duramam!
Kurma bir tiyatro hayat, sürekli düzenek hazırlar,
Aşkın kör noktasında bulunur tadı. Kimse alamaz.
Kalp dediğin kırılır, çalınır, aldatılır da uslanmaz,
Yine de mutlu olmak istiyorsan derin nefes al,
Tebessümle uyan sabaha iyi tarafından kalk,
Bunalımda bir kalbin bunalttığı insan zor durumda,
Bir tarafta ben ve sen, diğer tarafta savaş var,
Hayallerime kibrit çakıp yaktılar, hislerim gibi kül oldular,
Daha iyi olurdu tabi ellerime gözyaşlarım dolmasa,
Yaptıklarımın ulaşacağı bir sonuç var.
Kim bilir belki yarın olmayacak,
Bilemez ki kimse, kim hangi hissiyatın sendromunda,
Kesilen parmaktan süzülen kan gibi zaman, yavaşça akmakta,
Ruhun yanımda ve sevgin de solumda!
Varlığında yokluğunu yaşamak kadar kötüymüş
yokluğunda varlığını aramak.

Meydan Okuma Sanatı


Közlenmiş aşkıma rüzgar yap!
Kıskansın Ferhat ile Şirin

Bir Avuç

Avuçlarım arasında var olan bir hayat 
ve 
solgun nefesime dayalı bir vücut,
eriyor resmen senin aşkınla..

Gri


Döndü gökyüzünün gri tonlu, serin havası,
Mevsim yaz ama kışı yaşatıyor bana sokakların,
Mutluluğun kapısı açık kalmış ben de gidip kapattım,
Sen yoksan ne yapayım aşkın sevgi dolu kollarını,
Geleceksen acele et! sabrımın son birkaç damlası,
Yine sonunda ayrılık varsa bir daha biz olmayalım,
ama Kuruntularına yenilip de yok sayma varlığımı,
Tok karna yenilen yemek olmadım ki ben hazımsızlık yapayım,

Bu durumu açıklayamaz korkak kalbin, her şeyin orantısız,
Kelam gereksiz sanırım gözlerime bakabilseydin anlardın,
Son günlerde çok değiştim herkes yabancı, her şey anlamsız,
Suratımda garip bir ifade var baksan umursamıyorum sanırsın,
Oysa ki sensiz geçen günlerin hepsiyle kavga yaptım, 
Dursun istedim zaman ve gitmen zorlaşsın,
Olmadı tabi beceremedim yine elime yüzüme bulaştırdım.

Kader


Aşk, köz misali her an parlayabilir fakat sönmez.
Onu tanıyorum! Gittiyse birdaha dönmez. 
Yıkılan duvarların inşaası bitti! 
Kader rotamızı belirlemiş, birdaha yolumuz kesişmez.

Stratejist


Mecnun olup
ondan uzakta 
aşkımdan söz ettirmektense, 
onunla olup 
herkesten uzakta yaşamayı yeğlerim

Yeni Nesil Güftesi


Şimdikilerin aşkı,
ramazan ayında reiting için dini program yapan kanallara benziyor.

Sahte ama hoş..
Hoş ama boş..

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak