deniz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
deniz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Haziran 2021 Cumartesi

nebuLA!


 Arefeyi görüp bayramı yaşama,
adalet iste kurallara uyma,
alan ol veren olma
ne güzel Istanbul be! Denizi yok diye dışlıyorum Ankara'yı, kıçtankara yapıp seyredalabilecek olsaydım..
İmkan ölçeğinde aralığını iyi belirlediğin denge, tadına doyulmayacak aş oluveriyor da kısıtlamalara tabi olan hayat ve olumsuz standartlar çerçevesinde düşünmek gerekirse aza şükür ettirip çokluğu başkaca kimselere peşkeş çekişlerinin zoruma gitmesi kadar doğal ne olabilir ? Çark dönüyor. Çıkış yoksa kıl kırk yarılsın,
yardıma gelenlerin kalıtsal düşüncelerinde isteneni yapmak kendinden vazgeçmeni gerektiriyorsa ne yapacaksın ? Hiçbir hayâl imkansız değil de planları suya düşürme gayreti güden yönetimsel iradenin miadı dolduğunda onu hırsla karşılayacağım. -Kıvrak zekâmın kıvrımlarının herbirini sahaya sürüp yıldırmaya çalıştıkları her alanda üstün gelmek adına hepsini feda edebileceğimi gösterip hem psikolojik, hem madden, hem de manevi olarak fark oluşturacağım- diye kendimi oyalayadururken düşünce girdabını labirente çevirip kayboldum. Herkes gibi bir yolunu bulup, planını yapıp adımlar atmalıyım ki aşama katedebileyim. Peki ben ne yapıyorum ? Serzeniş..
"Mızıkçılık yapma!
Üstesinden gelirim dedin!
Gel!"

5 Aralık 2020 Cumartesi

HİS = HİSSE < HİSSET!

 

Koltuğa oturduğumda veya yatağa uzandığımda dünyayla yarışırcasına dönüyor başım! 
Gözlerimi kapatıp ne olacağını bekliyorum soğukkanlılıkla, bedenimden bağımsız 
yalnızca kafamdaki depremi andıran sarsıntıların hissettirdikleri şöyle dursun, 
beynimin, kafatasımın içindeki çalkantısına şahit oluyor olmak bile beni tatmin 
ediyor. Soğuk bir duşa ihtiyacım var cesaretim yok. İhtiyaçlarla paralel 
ilerlese cesaret, eşdeğer vaziyet alsa elbette yine tökezleyip düşebilirim ancak 
şuanki kadar zoruma gitmezdi. Turkuaza boyanmış kuş gibiyim, gökyüzündeyim görünmüyorum.
Yalnızlık üşüşmüş başıma, kendi kendime düşünüp, konuşup, susup, yaşıyorum. Neden 
diye soramayacak isem ne diye katlanıyorum? Herneyse tamam biraz daha vakit geçireyim. 
Hislerimi nasıl yazacağımı düşünürken düşüncemin karşılığı neticesinde oluşan 
fikirlerimle bir şeyler yazarken yazdıklarımı düzeltip-törpüleyip belli bir kıvamda 
sonuca ulaştırırken de biraz oyalanmış olurum. Sonra işime bakar birkaç imza alır, 
müşteri ile görüşür akşamı bulup ertesi gün de tekrarını yapar süreci hızlandırmış 
olurum -da! Nereye varacağım? Duygu sandalıma atlayıp tüm karmaşıklığı 
dizginlemişcesine okyanusta kürek çekmek isterdim sakince ancak, keşfedilmemiş şarkı 
gibiyim henüz işitilmediğim kulaklar ve tutulmayan ritimler barındırıyorum içsel 
varlığımda ve her an keşfedilme düşüncesi de beni buralarda yaşamaya mecbur kılıyor. 
Birbirini kovalayan günlerin yalnızlığımı perçinlemesinden başka bir etkisini 
hissedemez oldum. Tüm odağım yalnızlık odaklı, hayati bütün sorunları halletmişim gibi.. 
Ne canım ülkem ne de biricik bedenim düzen istikrarına tabii olamayacak anlaşılan, her 
şeyin olduğu gibi yalnızlığım da bir gün son bulacaksa sonu öne çekmek tüm taşları 
yerinden oynatır mı? Diğer taşların yer değiştirmesi hayatımı ne derece değiştirir? Ah! 
Hiçbir şey bilmiyorum. Nedir dünsüzlüğüm? Neden sevgisizim? Neyi hak ediyorum? Hakkım 
nerede gösterecek kendini? İçinden çıkamadığım şu buhrevi atmosferden çekip çıkaracak 
bir çift el için kendimden vazgeçtiğimde kişiliksiz varsayıldım. Ezik diye yaftalandım. 
Oysa ki taviz vermemiş fedakarlık yapmıştım..

6 Haziran 2019 Perşembe

Kum

 Sen, 
Herkes için
kumsaldaki tek bir kum tanesi
iken, 

benim için bir denizdin
yüzmesini bilmediğim.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak