yağmur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yağmur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Mayıs 2025 Cumartesi

ASİRA

 


İmkansıza imkan sağlayan
Olur olmazlar yaşayan
Boşa dolu bakan
Görünmeyene inanan
Haziran seninle güzel 

Rüzgarla sarılır
Yağmurla ilişir
Güneşle işlersin
Haziran seninle güzel 

Sorun çok çözüm yok
Zamanla olur dedin oldu
Yapmam dediklerini yaptın
Duvarlarını birlikte yıktık
Çünkü haziran seninle güzel

Sesindeki soğukluk
Yakama yapışır silkeler
Benimsediğinde benliğinle
Mevsimler benimmiş meğer
Haziran seninle güzel 

Ocakta geldin
Ocağım şenlendi
On yedisinde görüştük
Yirmidördünde söz verdin
Çünkü haziran seninle güzel 

Tebessüm edersin gözlerin yok
Araba sürersin şeridin yok
Soru sorarım cevabın yok
Konuşuruz fikrin yok
Yine de haziran seninle güzel 

Bakışarak konuşuyoruz
Birlikte uyuduğumuz da oldu
Uyurken özleyip aradığım da..
Güzel kızım
Haziran seninle güzel


İyi ki buradasın
Hep bizimle kal
Varlığına minnettarız
Seni hep en çok seveceğiz
Haziran seninle güzel

7 Haziran 2019 Cuma

Aynıyız

Ben gittikçe, git benlenecek
Git bencilce, ben gitmeyecek
Konya ben olacak, gidene gelecek
Konya sen kalacak, gidecek ve gelmeyecek

Aynıyız, açıya göre aydınlanıp kararan
Ayrıyız, tok'a göre açlıkla imtihan olan,
Ayrılık, düşüncesi bile hüzne boğan
Aykırı, düşüncelerini küçümsercesine aktaran

Bir gün ölücem diye intihar mantıksız
Bir rüya için ömrü uyku ile geçirmek sanrı
Kaybetmek, kazanmaya çalışmaktan farksız
Kaybetmek, kazandığını sanmaktan farksız

Sepeleme dökülen yağmur histeri sevinç
Sentezlenen her duygu alınamamış inisiyatif
Sanıyor musun ki senden vazgeçeceğim?
Sandıklara doldurup maziye gömeceğim?

Köşebaşları müdavimidir bekleyişlerin,
Sokak lambası şahididir bekleyenlerin,
Bilmişlerin klişe tesellisi değersiz.
Ben kara gece, sen ay'sın. Gel der beklerim.

6 Haziran 2019 Perşembe

Avare

Hissedene sarılır rüzgâr, 
Kaçışan herkese gücenir yağmur, 
Tadını çıkarana huzur verir kar, 
Ah bir hissetse, önemlidir ademoğlu, 

Topal gönlüme kör oldu kısmet, dönüp dolaşıp bulamaz, 
Ellere düştü gönlüm, kıymetini bilen çıkmaz, 
Izdırapta iken gönlüm, dünya düzen tutmaz, 
Küsen barışmaz ve bu gidişler son bulmaz, 

Yoksun ve yoksunluk düşüncesi sardı zihnimi,
Yoksun ve olduğun yere ait değilsin, 
Yoksun ve bu telafi edilebilir bir durum değil, 
Yoksun ve olması gereken bu değil! 

Buraya muhtaç kaldığın an, aklın hatırlayacak, 
Çünkü, burada senin için hep bir şeyler var olacak, 
Çünkü, burası senin için bir hatıra kalacak, 
Çünkü, buralar gitse bile bunlar sana kalacak, 


Hoş, hoşça; geliş ve kalış temennisi, 
Birçok insan gelip kalışına şahit, 
Birçok insan çekip gidişinden muzdarip, 
Birçok insan,
Birçok duygu,
ve ... 
Bir kaç ben!

Akkara -Zıtların Bütünlüğü-

Ne tam bir iyiyim ne de büsbütün kötü 
Ne güzelliklerle bezeliyim, ne de güzelliğe hayran gönül 
Yaşama bağlılık huzur gerektirir, dert ile bitmez ömür 
Bir ömür hüzün ise, yas tutar bin gönül 

Elimde silah var! kafama doğrultamıyorum
Gözümü gönlümü açıp havalandıramıyorum  
Yalnızlığı korku belledim, yar diye dövünüp durdum 
Döngü döndü durmadı, süngü takıp savaştım, kevgir oldu umurum 

Ben divane oldum derdimden gidemedim öte,
Bir bahsi kapayıp ötekini açamadım, sustum kaldım köşemde
Çünkü her kelimede niyet okuyarak kusur aradı gözler

Boğuk bugün, hava yağmur esintili
Hava dolup boşalıyor göğüs kafesim,
İnsanlar çirkin ama tükenmiyor boş salıncak sevgim
İnsanlar rengarenk, seversen rengine bürünebilirsin
Sevince güzel hayat, masal geliyor ipincecik sesi
Esnerken çatırdıyor çenem, yaş döküyor gözlerim, 
uyursam ölecekmişim gibi
Uykusuzluğa dayanmak sabırdan üstünlük gerektirir, 
Lâkin konu sabır iken üstünlük haddim değil, 
Üstte gök var, yerde taş, arası araf gibiBir dünya oluştur, sevdiğin ve sevildiğinBirin bin olsun, bir seçeneğe bağlama ümidiniBir yol düşün, geçerken uğradığın bir eviBir koy düşün, kürek çektiğin halde kayığın gitmediğiniBir çeşit figür oluştur, ona yaşat içindeki hevesleriBir hayâl et, inandığın herşeyi başarabildiğini

Yağmur ve Rüzgar

Esen rüzgar kokusunu getirir yarenin, körükler özlemimi,
Duygularım kalkınca şaha, canlanır gözümde masum silüeti,
Bizde aşk duygu yoğunluğudur. Beden bütünlüğü değil,
Onlar aşk koydu cinselliğin adını, değiştirdi dengeleri,
Şuan aşka sığınan bütün herkes kirli,
Yağ be yağmur anca sen temizlersin bu pisliği,
ama iyi düşün bembeyaz karı bile kirletti nefsin pis elleri,
Kitleler halinde terkediliyorum.
Hayalim birkaç dost ebedi,
Sizden para pul istemiyorum sadece bir avuç göz yaşım silin,
Taşı toprağı ev olan ülkemde sokakta yatıp kalkanlar var bil,
On yedi yıllık yaşantımda göremedim adaleti ki ben de değiştim,
Takmıyorum hiçbir şeyi, işime gelir oldu duygusuzluk eğilimi,
Uykusuz gözlerim kızarmış, esrar içtim sanar birileri,
Kimilerine göre ise kaltak hayalden ibaret sözlerim

Diğerleri


Herkes haklı ben yenikmişim meğer,
onlar biter dedi de inanmadım bakıp bize
Köze döndü alev her şey anlık bir durumdan ibaret,
Sağanak yağmur gibi gözyaşlarım 
ritmi sözlerime denk,
Halim koyda batık gemi misali özgürlüğümse köle.

UMUTKANLIK


Ne zaman bir muzurluk yapsam annem döverdi, ağlardım. Bu sefer de “sus” derdi, “sesini çıkarma!” bu duruma senelerce mağruz kaldım. Her fırsatta bir öncekinin kopyasını yaşadım sanki, ve seneler sonra kötü bir etki oluşturmuş üzerimde, canım yanarken bile ağlayamaz olmuşum. farkettiğimde çok geç'ti.

Geçen zamanla oluşan kuraklıkta da kalbim kurumuş. Meğer ne büyük ihtiyaçmış ağlamak.. süzülen her damla acısını/sızısını dindirirmiş kalbimin, ansızın gelen hüzüne bile sadece tebessüm edebiliyorum. gözlerim dolsa bile dökülmüyor damlalar, körü körüne bağlandım gülümsemeye; gülüp geçmeye, geçip gitmeye, gidip dönmeye, dönüp bıraktığım gibi bulamamaya alıştım! Zaten insanoğlu alışırmış.. hep olduğu gibi, sahi ne geniş varlıklarız. Herşeye alışıyoruz. Herşeyi sindirebiliyoruz. Yahu bir varlık neden bu kadar kabullenir ki olan biten herşeyi? neden “neden?” diye sorduğunda bile boşvermeyi düşünür? körelmiş duygularımızın sömürüsüne bile alışmışız.. Tam bu durumda özeleştiri yapmak gerekirse;

Seveni sevemedik, kalp kırdık, nankörlükte sınır tanımadık, kısır döngüye alet olup hayata aldandık, ölümü unuttuk, özgürlük safsatasını kallâvice yedik, doğruyu aramak yerine yanlış ile mutlu olduk, zaman çok kıymetli diyip her an'ı boşa harcadık.. Böylesine check edinde çıkıyor pisliğimiz ortaya, meğer başımıza gelen herşeyi haketmişiz. Üstelik tüm bunları yapıp, sonra yaptığımızı unutup, “ben ne yaptım ki?” diyoruz. biz aşağılık varlıklarız. Nankör pislikleriz. Ağlanıcak halimize boşveriyoruz. Mutasyona uğramış gibiyiz; kendimde de görüyorum etkilerini, bu beni çok üzüyor. Bu denli etkilere yol açan tepkilere ait karmaşıklıkları çözemiyoruz. Beceriksizleşmişiz. Atalarımızın yüzkarası torunlarıyız. Kitle halinde katledilen insanlara karşı seyredalmışız. Ama herşeye rağmen yaşıyoruz. Yahu dünyaya gelmek, yaşamak ne garip bir seçim; kararı bizde değil ancak sorumluluğu omuzlarımızda, hataya yer yok, ama iyiye meyil de yok. Arap saçına dönmüş dünya, ucunu bulan çeksin sonuna kadar; Bazen çok yorulduğumu düşünüyorum. Kalbimi, beynimi, bedenimi zaruriyeten yormuşum ahmaklığımdan ötürü, bazen yürümeyi unutuyorum. “Hangi ayağımı önce atacağım?” diye düşünürken düşecek gibi oluyorum. Aylarca evde kaldım, sürekli uyudum ama zerre kadar dinlenemedim. Sanırım bu yorgunluk bedenen değil, zihin ve kalp beni heder ediyor. Varlıkları güzel ancak ızdıraplarının şiddeti her geçen gün artıyor. Güçsüz düşüyorum. Dünyam çok karanlık, güneşin yolladığı onca ışın bana ulaşamadan geri dönüyor.Gri şehirde yaşamak bunu gerektirir; yağmuru sevmeli, düşen her damlaya anlam yüklemelisin. Yükümü paylaşacak, derdime ortak olacak kişiyi de bulamadım birtürlü, Sürekli birine ait olma isteği var. Ama yalnızlıktan da kopamıyorum. Ne zaman ikilemde kalsam yanlış olanı seçiyorum. Dünya çok da yaşanılası biryer olmuyor böyle durumlarda, ben de hayallere sığınıyorum. istediğim herşeyi “benim” yapıyorum orada, başlarda iyi geliyor filan ama herşeye ulaşabiliyo olmak çok sıkıcı, korkarım şimdi hak veriyorum dünyaya; önümüze bir “amaç” koyup, tam ulaştığımız sırada daha ileriye çekmesini daha iyi anlıyorum şimdi. Gece yarısında yatıp sabah erkenden kalkıyorum şu sıralar, sağlığıma zararlı sanırım bu durum ama ona daha fazla vakit ayırmamı sağlıyor. Ve bunun yanında birşeylerle oyalanma çabası içerisindeyim, klişe olucak ama; her olaydan ona bir pay çıkarır oldum. Çıkarımlarımın doğruluğundan şüphe duymayın lütfen, yazmak avutuyor kalbimi, ben de teselli olmayı amaçlıyorum.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak