ses etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ses etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Ocak 2023 Pazar

CAMBAZ


 İp üstünde hareket eden cambazın sonraki hareketini unutmuş haliyim. Diğerlerinin sesleriyle oluşan yoğunluğun baskısı kışkırtıyor iliklerimi, yol ayrımındayım. Bir tarafta sen varsın, yürüyebilirsem ulaşmak için ihtimalleri heyecanlandırmış olacağım.. Diğer tarafı göremiyorum, ne olduğunu bilmediğim.. Ne heyecanlar, ne monotonluklar, ne sevinçler, ne hüzünler barındırıyor kimbilir. Varsayalım ki herkes amacına ulaştı. Kim umut edecek, umudu kim diri tutacak, herkes isteğine kavuşunca kim özleyecek, kim neye hasretlik edecek? Dünya, varsayımsal çıkarımlarla çözlecek bir denklem değil görüldüğü üzere, yaşama dair iyimtrak ne varsa dostumyevski negatiflerini sunmuş ve peşine takılan herkesi, hislerin aldatıcı pembe tonlarına kanmamayı ilmek ilmek işlemiştir. Nereden geldik buraya? Boşverelim efendim bu tür grileşmeleri, bir akşamüstü meyledeceğim sana, bütün irademle tüm şanslarımı kullanacağım izninle.. ne kadar olursa o kadar zorlayacağım. elbette zorlayacağım. bu deve güdülmek için burada ise ki öyle ve ben de çobanı isem ki başka kimsecikler de yok. o halde hırkayı giyip işimi yapacağım.

Yıkılmaya yüztutmuş bir apartmanın kalıntıları gibiyim, yıpranmışlık benliğime ağır geldikçe dışlanıp, ötekileştirilmiş bir halim var. kaygı gütmeyen, endişeden uzak, akışına bırakmış insanlar şahsım nezdinde saygıyı hak eden üstün varlıklar, ne yazık ki onlardan olamadım. olamıyorum da! ne tarafa gitsem gittiğimle bitmekecek ve pişmanlık bir şekilde yakama yapışmış halde duvara toslayacağım. uzun süren geceler, toz pembe haftalar falan.. Evcilik oyununun bu denli çetrefillerini bilmezdim. İrade koyup, düzen sağlamak için attığım adımın sonucunda oluşan zıtlıklar, sanırım yönetemediğimden kaynaklanıyor. hâl bu iken ne yapacağımı da pektabii bilemiyorum. artniyet ya da kastii bir durum yok elbette fakat işler iyi gitmiyor. e ne demişler "acemisi olduğun hayatı, acı şekilde tecrübe edeceksin." yetemiyorum. yetkinliklerimin bucaksızlığı bile yetersizleşiyor, bir süre sonra da (-ki bu süre bende çok çok kısa sürdü) halkarasında vurdumduymaz olarak tabir edilen "umursamaz" hırkasını geçiriverdim sırtıma, kıl kırk yarılıyor. detayların atomları parçalanıyor. hak davası gütmek, bencilliklerin ayrışan bütünlüğü ve nihayet kapanış.. unutuyorum henüz dün yaşadıklarımı bile, zihnimdeki medcezir haddini aştıkça zavallılaşıyorum. kayıtsız kaldığım her durum, cevapsız bıraktığım her soru ve yarıda kestiğim her cümle ahh.. Bilmiyorum efendim. Hayır ne münasebet! Hadsiz değilim elbette ancak siz çıkmış karşıma bana efendilikten dem vurup, yaram varmışcasına gocundurmaya çalışıyorsunuz. Yaptığınız şey tam olarak hakkımı yemek, olmayanı varmışcasına kabul edip münasebetsizce dikte ediyorsunuz. Buna bir son verin.

7 Haziran 2019 Cuma

Körü Körüne

Kısa kesilmiş her sohbet israf 
Kıssadan hisselere pay verecek mûtalâm 
Kırpılmış resimlerde tek kalman, 
kılı kırk yaran titizliğimi zora sokar 

Sefil bir hayatın umuduna sarılırsın 
Serin bir günün güneşine aldanırsın
Ses uyumlarında bilincini kapatırsın 
Serden geçtim sensizliğe saplandım 

Yetim hakkı gibi vicdan sızlatır 
Yeise kapılmadan durmak ta zorlaştı 
Yerin altı üstünden daha yaşanılır
 Yeni bir dünya için, farklı şeyler yapmalı 

Ben hüzün bahçesinin gönüllü bahçıvanı 
Ben küçük tebessümlerin somurtan tarafı 
Yanımda uyuduğunu düşünmek ne hoş, 
Seni o halde görmeyi kaldıramazdım 

Her düşüşte intihara meylediyor yarı cahil aklım 
Her gün öncesine oranla daha bir özlem içeriyor artık 
Yontulmuş tahtalara adı kazınmış sen 
Mezhebi farketmeksizin her insanın umudu sen 

Çekip önümden ardıma atamıyorum yarını
 Bir taraftan dert yüklenir diğer taraftan sana kaçarım 
Kolay hamle, basit karar peşinden gelmek 
Çok yorar, sabır gerektirir seni sevmek 

Önem arz eden hâllerde aldığım sorumluluklar başarılı
Önlem gerektiren takıntılarıma esir düşmek sarsıcı
Yağmursuz geçen günlere umut aşılamalıyım
yapabilirim, ben şekilsizlikten kıvam aldım

6 Haziran 2019 Perşembe

Gecekondu

Huzur bizde;
Amaçsızca oyunlar oynayan çocukların sesi,
sokakta oturan teyzelerin dedikodu fısıltıları,
her gecekondunun bahçesindeki üç-beş ağaçtır.

Gecekondu denirdi ama tipler villa
kış gelince zordu içeriyi ısıtmak,
geçerdi tüm derdin, kestane ve mantarlar kızarırken sobada
güzel olurdu elektrikler gidince korkunç hikâyeler anlatmak

Soba çırpılırken soğuğa sarılırdık,
Ayaklarımız buz keserdi, yine de mutlu sayılırdık
Artık modern olun dediler, medeniyet bize uzak mıydı?
Hoş gösterdiler.. yüksek binalara, üst üste tıkıştık

Şimdi yeşillikler, pamuktan kâğıtlar ile takas ediliyor.
Kalabalıklar ancak beton yığınları ile tatmin oluyor.
Güvercinler konup yuva yapmasın diye çiviler çakılıyor.
Kötülük normalleşmiş, insan kendi kendini yok ediyor.

Sen

Hava mis gibi matem kokuyor burnuma, 
hayâl büsbütün kaplamışken geceyi, 
sanadır bu gelişlerim.

Ne uzunmuş saçların, 
hiç böylesini görmedi gözlerim, 
eşsiz duruyorsun yanımda, 
büyüsüne kapıldığım bu ahenk senin!

Gerçekleşmeyen heveslerimi geçiştirirken içsesimle, 
ayaklarımı büküp, 
sanadır kalışlarım.

gülücüklerine eklenir ipincecik ses tonun , 
kirpiklerine yansır kapanan gözlerinin mutluluğu,
beyazımsı dişlerini gıcırdatarak 
konuşmanı beklediğim bu durak senin!

Yapmamalıyım

Cenin ete büründü ama kırık başı,
çünkü kırk yılın başında geldin ve uzun sürmedi varlığın!
Terk ederken gri şehri, ardından hüzün yayıldı..
Gücüm dayanmadı, 
ama küçük bir tebessüm gizleyebildi acımı

Yüksek bir tepeden şehri izliyorum. 
Büyük bir ağacın gölgesine sığınmış, 
küçük bedenimin duygusal karmaşıklığını, 
içten içe dert edip bunalıyorum.

Yalnızım, bu kasıtlı bir tutum değil..
Yalnızım, bu kalp bir oyuncak değil..
Yalnızım, bu insanlar ölümsüz değil..
Yalnızım, bu durum geçecek gibi değil..

Siyahın beyazı, soğuğun sıcağı ancak hissedene var! 
Hissedilmeyi beklerken sevk edildim bi şeytan bir RABBa
Kayalara çarpan dalgaların sığ sesi kulaklarımda,
Sus! sakın konuşma! Yankı yankı üstüne kafam allak bullak

Elime kalem alınca, aklıma bin bir öneri sunulur, 
Enine boyuna düşünürken, kendimi kaybedip sende bulurum. 
Entegre olmuş gibisin zihnime, hayâllerim sana odaklanıp durur. 
Elimde resmin, sokak sokak seni arar dururum. 

Güneş tepede, gök mavi, gönül huzur semti
Mutluluğum, uykusuz geçen bir geceye ait
Zaman, sabırdan tüketse de bekliyor dönmeni
Güneş yokluğa yakın kızıllıkta, gök halâ mavi

Koşan erken varıyor, yürüyen biraz daha geç
Yağmur hızlı yağıyor, yürürken biraz daha hafifler
Güç acele ettirir, sabır zamana yaymak ister
İyi ya da kötü hayat, seçimlerinden ibaret

Ezan okunur, yatan kalkmaz
Dualar edilir, dil dönmez
Mucizeler oluşur, bakan görmez
Kur-an aktarır, duyan anlamaz

Saat üçü gösterir
Ömür üç gün denir
Ölüm üç dakika sürer

Kör ölünce badem gözlü olurmuş
Kişi ölünce rahmetle anılırmış
Zat ölünce mezarı çiçeklerle donatılırmış
Güzellikler yaşamak için ölmek gerekiyormuş

Gözümün önü renk cümbüşü, 
Göz bebeklerim beyaz ile kaplı saf ve kült. 
Gönlümde kırılan parçalar sivri siyah uçlu, 
Göğe yükseliyorum, aklım bin bir hayâl ile dolu. 

Gözümün önü renk cümbüşü, 
Lâkin siyah ve beyazdan ibaret gördüğüm. 
Göğsümü gerip hava çekerken ciğerlerime, 
Kördüğüme bir düğüm daha eklendiğini gördüm.

INAÇ

Bana hep şans getirdi uğursuz sanılan baykuş, 
Ne zaman aklıma gelsen, kulağımdaki ses onun uğultusu, 
Yüzlük tablo değil, ondalık sistemdeki tek başınalık doğrusu, 
Bana bir can borçlusun sayın bayan suç, 
Öldüğümü hissettiğim an, kayık yaparken bulundum, 
Yüzmesini öğrettim, güç denemesine geçtik, sonra karaya oturduk, 
Bir kazandık, iki kaybettik içimiz hep buruk, 
Her olaydan kendine pay çıkarması da duygunun gurur tablosu, 
Ah be kadın! güneşi doğuracakken karanlığa boğdun!

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak