mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutluluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Haziran 2019 Perşembe

-Öylesine- Serzeniş

Huzurdan kovulanın diyarında mutluluk da nedir ?
Cenin iken kimse, "güzellikler yaşayacaksın" garantisi vermedi
Lâkin varlık, hüzün prangaları takıp beklemeyi sindiremedi
Boş dolmadı, dolu boşalmadı. Sabır, kinci bir tutuma meyletti 

Sakın herşeyi kendinden, zararı olabilir
Sancı geçer bir gün ama etkisi sürebilir
Sakin ol, ölecek değilsin
Sanki bir prensessin ve öptüğümde düzeleceksin!

Beş akıncı sancak taşır ben de sözeri
Bir rüya görür gözler, sen ise etki sebebi
Bir müddet durdu saatler, o an seninleydim
Bırak allasen, yanımda gülücükler saçan sendin

"Hoşgeldin". Stop!
"Sohbet, muhabbet" Stop!
"İçten yapılan gülüşler" Stop!
"Sonra bir durgunluk" Stop!
"Sıkıldın ve gittin" Stop!

Gittin diye dönmeyecek misin?
Bitti diye devam etmeyecek mi?
Sevmiyor olman neyi değiştirir?
Sevimsizliğim aşıyor haddini..

Kendine gel! Dünya bile dönüyor.
Kendine gelmen gerek zaman daralıyor.
Kendine gelip de beni bulamamandan korkuyorum.
Kendine geldiğin gün bana dönmeni umut ediyorum.

Doğum Günüm


Merhaba, doğduğum gün bugün! 
Güleyim mi ağlıyayım mı bilemedim. 
Mutluluk tek seçenek gibi durabilir hayata gelmiş olmamdan ötürü, 
ancak bu işler o kadar da basit olmuyor maalesef! 
Bilirsiniz..; ben de bu dönemin gençlerinde görülen 'klişe' hâllere mensubum, ben de karamsarım, benim de çok derdim var, ben de salaklığa yatıyorum(bazen uyuyakalıyorum), ben de uyuşuğum(tuvalete zor gidiyorum) benim de odam dağınık ama birşey bulmak istesem elimle koymuş gibi bulurum çünkü elimle koymuşumdur büyük ihtimal, ben de yorgunum hiç dinlenemiyorum, ben de sevilmek istiyorum, ben de sevdim ama sevilmedim, ben de aldatıldım, ben de hep terkediliyorum, ben de şiir yazıyorum, ben de söz yazıyorum, yazarım ben(gülmeyin yahu ciddiyim, wattpad ile yazar olanların yanında ben yazarların yazarıyım), ben de insanları sevmiyorum, ben de marjinalim, benim de umrumda değil kimse, ben de hiçbir amacıma erişemeden, hiçbir hayalimi gerçekleştiremeden yirmiye geldim. Geçmeye devam da edicektir zaman, ama ulaşabileceğimi sanmıyorum. Sandala binip açılmak gerek denize, ya da atlayıp bir arabaya uzun mesafeler katetmek gerek.. Hayat; olduğun yerden dünün tekrarını yaşayarak geçirilecek kadar basit bi uvzu değil, kurgusunda yer aldığımız bir masala dönüştü uzun uzadıya anlatılan.. İbadet için geldiğimiz dünyada fütursuzca zevke daldık. Gece olmadan yatıp sabah erkenden kalkmaya alıştık/alıştırıldık. Sisteme karşı çıkıp kölelikten ayrılmadık. Ayrıştırıldık din, dil, ırk diyerek.. Chech-up yapmamız lâzım kendimize, benliğimize.. Bencillikle olucak şey değil yaşamak, ama bensiz kalan insanlar da mutlu sayılmaz.

Anlar Mısın ?

Ne elimden tutan var, 
ne de kurduğum hayal unsuru,
Yaşam dediğin şey nefes almaktan ibaret değil ki 
içim mutluluk dolsun,
Kolpa hayata sepya bir tablo yaşantım ben de sunuşu,
Böylesine kötü bir hayata figüran olmak benim suçum mu ?
Tabii ki değil,
ne zamandan beri bayatlamış ekmekten fırıncı suçlu ?
 
Fırkateynim hazır, biraz sonra keşfe çıkacağım huzuru, 
İçime ayrı bir heyecan katıyor yüzümdeki tebessümün oluşumu,
ama hiç de umduğum gibi çıkmadı kadınımın güzel yurdu,
Sömürdü duygularımı, sentezleyip sona erdirdi oyunu, 
Bitti de ne oldu ?  Hayatım monoton ve soluksuz,
İçime kapanıyorum her dakika kaybedeceklerimin yok sonu,
Orospu olmuş aşkınıza kalbi köle yapıp aramayın mutluluğu,
Lan! biri de çıkıp desin ki seni anlıyorum, anlıyor musun ?

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak