Ne tam bir iyiyim ne de büsbütün kötü
Ne güzelliklerle bezeliyim, ne de güzelliğe hayran gönül
Yaşama bağlılık huzur gerektirir, dert ile bitmez ömür
Bir ömür hüzün ise, yas tutar bin gönül
Elimde silah var! kafama doğrultamıyorum
Gözümü gönlümü açıp havalandıramıyorum
Yalnızlığı korku belledim, yar diye dövünüp durdum
Döngü döndü durmadı, süngü takıp savaştım, kevgir oldu umurum
Ben divane oldum derdimden gidemedim öte,
Bir bahsi kapayıp ötekini açamadım, sustum kaldım köşemde
Çünkü her kelimede niyet okuyarak kusur aradı gözler
Boğuk bugün, hava yağmur esintili
Hava dolup boşalıyor göğüs kafesim,
İnsanlar çirkin ama tükenmiyor boş salıncak sevgim
İnsanlar rengarenk, seversen rengine bürünebilirsin
Sevince güzel hayat, masal geliyor ipincecik sesi
Esnerken çatırdıyor çenem, yaş döküyor gözlerim,
uyursam ölecekmişim gibi
Uykusuzluğa dayanmak sabırdan üstünlük gerektirir,
Lâkin konu sabır iken üstünlük haddim değil,
Üstte gök var, yerde taş, arası araf gibiBir dünya oluştur, sevdiğin ve sevildiğinBirin bin olsun, bir seçeneğe bağlama ümidiniBir yol düşün, geçerken uğradığın bir eviBir koy düşün, kürek çektiğin halde kayığın gitmediğiniBir çeşit figür oluştur, ona yaşat içindeki hevesleriBir hayâl et, inandığın herşeyi başarabildiğini