deprem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
deprem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Şubat 2021 Cumartesi

Vuslat

 


Dünyayı ben kurtarayım başkası gelip yaşasın..
Kaskatı kesilip hayal kırıklarını görmezden gelerek geçip gittiğim sonsuzluğa koşsam mı, yürümeye devam mı etsem bilemedim. Bana kehanette bulun demediler, deprem olduğunda yapma, dur! Demediler. Ateş halihazırda yanıyordu, birkaç çıra ve odun koyuverdim. Onlar izlediler, anlamadılar ki farkında da değillerdi.. Göğe yakın, göçke kızıllığın batan güneşe binaen oluştuğunu bile düşünemediler.. Biliyordum. Hislerimin gerçekliğini, aklımın yönergesiz izlenimlerinin saflığını ve tüm bunların bir irade tarafından kudretle yönlendirildiğini gayet aklıbaşında biri olarak biliyordum. Evreler atlıyor, kapı pencere açıkken oluşan cereyan gibi farkettirmeden tepe taklak edecek gücü ellerimizle teslim edip merhamet bekliyoruz. Beklentilerimiz karşılanacak gibi değil, pek mümkün olmayan insanlığın daimi sürecine katkı verecek oluşum evresine gidebilecek miyiz? Görüyorum, birçokları birim ve taraflardan bağımsız, ahmaklıklarına ve yargısal düşüncelerine rağmen edinimler sağlayıp öylesine bir yol izliyorlar.. Köhne kabilesine üye olmayana ne kötü hüzün, samimiyete üslup takviyesi düzeni bozacağı gibi yüzeyselliği de teşvik edecektir. Kısacası, mükemmeliy-etçi olmak zaman kaybıdır. Bu net! İmkânlar kemer sıkma politikası için teşvik paketleri hazırlayadursun, kendi planımı yapmakta ve uygulamaktaki iradi ısrarım devam edecek ve fakat her şey kötüye giderse diye son bir çağrı, dul kadının oğluna yardım edin!

5 Aralık 2020 Cumartesi

HİS = HİSSE < HİSSET!

 

Koltuğa oturduğumda veya yatağa uzandığımda dünyayla yarışırcasına dönüyor başım! 
Gözlerimi kapatıp ne olacağını bekliyorum soğukkanlılıkla, bedenimden bağımsız 
yalnızca kafamdaki depremi andıran sarsıntıların hissettirdikleri şöyle dursun, 
beynimin, kafatasımın içindeki çalkantısına şahit oluyor olmak bile beni tatmin 
ediyor. Soğuk bir duşa ihtiyacım var cesaretim yok. İhtiyaçlarla paralel 
ilerlese cesaret, eşdeğer vaziyet alsa elbette yine tökezleyip düşebilirim ancak 
şuanki kadar zoruma gitmezdi. Turkuaza boyanmış kuş gibiyim, gökyüzündeyim görünmüyorum.
Yalnızlık üşüşmüş başıma, kendi kendime düşünüp, konuşup, susup, yaşıyorum. Neden 
diye soramayacak isem ne diye katlanıyorum? Herneyse tamam biraz daha vakit geçireyim. 
Hislerimi nasıl yazacağımı düşünürken düşüncemin karşılığı neticesinde oluşan 
fikirlerimle bir şeyler yazarken yazdıklarımı düzeltip-törpüleyip belli bir kıvamda 
sonuca ulaştırırken de biraz oyalanmış olurum. Sonra işime bakar birkaç imza alır, 
müşteri ile görüşür akşamı bulup ertesi gün de tekrarını yapar süreci hızlandırmış 
olurum -da! Nereye varacağım? Duygu sandalıma atlayıp tüm karmaşıklığı 
dizginlemişcesine okyanusta kürek çekmek isterdim sakince ancak, keşfedilmemiş şarkı 
gibiyim henüz işitilmediğim kulaklar ve tutulmayan ritimler barındırıyorum içsel 
varlığımda ve her an keşfedilme düşüncesi de beni buralarda yaşamaya mecbur kılıyor. 
Birbirini kovalayan günlerin yalnızlığımı perçinlemesinden başka bir etkisini 
hissedemez oldum. Tüm odağım yalnızlık odaklı, hayati bütün sorunları halletmişim gibi.. 
Ne canım ülkem ne de biricik bedenim düzen istikrarına tabii olamayacak anlaşılan, her 
şeyin olduğu gibi yalnızlığım da bir gün son bulacaksa sonu öne çekmek tüm taşları 
yerinden oynatır mı? Diğer taşların yer değiştirmesi hayatımı ne derece değiştirir? Ah! 
Hiçbir şey bilmiyorum. Nedir dünsüzlüğüm? Neden sevgisizim? Neyi hak ediyorum? Hakkım 
nerede gösterecek kendini? İçinden çıkamadığım şu buhrevi atmosferden çekip çıkaracak 
bir çift el için kendimden vazgeçtiğimde kişiliksiz varsayıldım. Ezik diye yaftalandım. 
Oysa ki taviz vermemiş fedakarlık yapmıştım..

6 Haziran 2019 Perşembe

Endişe

Şiddetli bir deprem ile sarsılırken koca şehir,
Molozları dökülmeye başladı yüksek binaların
Çelik konstrüksiyonlu yapıların dansı görülmeye değer
Gök yere inerken, yer göğe yükselemeden düşüyor.

Marifet midir şehri beşik gibi sallamak?
ya da alay edenlerin çığırtkanlığını yapmak?
Marifet midir kıymet bilmeyene zenginlik sağlamak?
ya da fakiri kanâate mecbur bırakmak?
Marifet midir her yanı su ile kaplamak?
ya da masumların kanını akıtmak?
Marifet midir olan bitene seyirci kalmak?
ya da zulüm yapanı pohpohlamak?

Kaçana ölüm var,
kaçmayana işkence..
Ağlayana gösteriş var,
ağlamayana döner gözler..
Halâ bir umut var,
o da zamanla tükenecek..

Lâkin;
İnanıyorum ki, İlahi güç ikmâl yapacak!
İmtiyaz tanınacak, ölen çocukların hatırına..
Hey sen! seyirci kalıp, dilsiz şeytan olma!
Hey sen! esefle kınama, şerefle savaş aç!

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak