açı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
açı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Ağustos 2020 Cumartesi

BURADAYIM!



Buradayım, ölmedim henüz ve üstüne üstlük mücadelemde yeni tırnaklar ve dişler edindim.
Başka bir hayat yaşamak mümkünmüş başka açılardan, başka bakışlarla.. Herbirinin
keşfine daha bi sabırsızlıkla yaklaşıyorum. Ritmini tuttuğum müzik gibi geliyor
şuan hayat, sanırım yaşamaktan zevk alır oldum. Fakat her şey de yolunda gitmiyor tabi! İlaç vücuduma nüfuz ettiğinden beri hissizleştiğimi düşünüyorken artık doruk noktasına ulaşmış gibi, duygusuz oluverdim. Taş kalpli değilim elbette ancak eskisi gibi coşan bir duygu yoğunluğuna da sahip değilim. Beni böyle de sever misin?

7 Haziran 2019 Cuma

Mutlu Yarınlar

Bakışımın açısı kimine yersiz, kimine yetersiz. Düşüncelerini desteklemediğimden küçük düşürülmek üzere iğneli kelimelerin imrendiren hissiyatını acı ile tatmak keyf veriyor. Lâkin bilmiyorlar..
Beşimde yüzüm gülerdi! Güçlü olmam gereken anlarda küçük düşüyorum. Tütün koysam pipoya, içmek ciğerimden götürür de düşüşüm son bulur mu? Gülücükler yanaklarımı kırıştırmak için misafirliklerini uzatıp sahipliğe geçmiş olmalarının faydası ne ? Tutunuyor olmama seviniyorum. Çabalayışım bir şeylerin olacağına işaret ediyor sanırım, ayırt edemiyorum. Bugün oksijen hüzün yüklenmiş olmalı, nefeslerim ağlamaya sevk ediyor. Serzenişlerimi duyan/gören yok! Neden umursamıyor artık insan, insanı ? Gözardı edilmek te benim kabahatimdir kesin, ALLAH bilir! ? Yahu nasıl beceriyorum bunca beceriksizliğin ortasında böylesi beceriler sunmayı ? Ucu kalınlaşmış kurşun kalem gibi büyük izler bırakıyorum. Bilirsin, okunması güçtür! Ressamın elinde eşsiz güzelliklere aracılık edebilecekken, bırakılmış bir köşede çürümeyi bekliyorum. Nesipten bana kalan pay da bu demek, şükürler olsun.Herkes yaşantısında biraz sallanır, yıkılmamayı nasıl başarıyorlar ? Şahsen ben savruluyorum. E haliyle de çevreme zararlar verebiliyor, hatta bazılarını kovuyorum. Kovduklarım gitsinler de, kalmasını istediklerim de kalamıyor. Her şeyi hak ettiğim için mi elde ettim ki başkalarının edinimlerinin hakkını sorguluyorum diye soruyorum kendime, girdapların ardı arkası kesilmiyor. Doruklarına çıktığım dokuz takıntım var. Dünyanın sembolizasyonundan tut ta, dindeki önemine, kovulanlara yaptığı evsahipliğine kadar bir çok konuda etkileyici rôller üstleniyor.Üstüm, başım uyumsuzluklara bütünlük sağlıyor. Eleştirileri umursamadan yaşamak zor değil. Önceliklerimin farklı oluşunu, hayatta farklı amaçlar güttüğümü anlatmak, kabul ettirmek için uğraşmıyorum. Geçmişten kurtulmam gerekiyor. Her çıkmazda kafamı arkama çevirip neler vardı diye düşünmekten dönen başımın, yorulan beynimin ve yıpranmaktan, yaşanmış olayları farklı kurgulara dahil etmeye çalışan ütopyamın hakkını ödeyemem. Tüm bunlar bana emanet! Onlara sahip çıkmalı, değer verdiğimi hissettirmeliyim. Zerrelerime kadar perişan oluyoruz, bu doğru bir tutum değil! Çeki-düzen de veremiyorum çünkü aşk, fizik bilmeden yaşanmıyor. Bilince de yaşanmıyor ya neyse.. İteni çekeceksin, çekeni iteceksin filan falan, denge kurmazsan yuvarlanır, savrulursun(muş)! Ki- zaten savruluyorum. Yaşarsam eğer, ne yapıp-edip çıkmalıyım bu girdaptan.. Gelen faydanın olmayışını boşver, gördüğüm ve verdiğim zararın haddi hesabı yok. (ne yazık ki yine söyleyeceğim) Bir el olsaydı, en azından ordan çıkarmak için varolsaydı ve sonra gitseydi.. Varsayımlar, yıllardır umutlarıma pranga olmuşlardır. Doğru kişiler, münasip beklentiler ve uygun cümleler.. Asla biraraya getiremediğim muhteşem üçlü :) Beceriksizim demiştim ya, profesyonel olduğum tek konu bu!
Hakkımda ne düşünüyorlar ? Bana karşı ne hissediyorlar ?Bu soruların cevaplarını içsesim aracılığı ile duymayı, ya da kendilerinden işitmeyi isterdim. Kim karşısına oturtup bir şeyler anlatacak kadar cesur ? Ya da hissettirecek kadar güçlü maneviyata sahip ? Ve böyle kimselerin kaçı denk gelir bana ? Hiçbiri! O yüzden susmaya, bir çok şeyi bilmeye çalışıp, daha az konuşup, kafamın dikine gitmeye devam edeceğim. Bana güveneni mahcup etmemeyi, güvenmeyeni de yalancı çıkarmamayı sürdüreceğim! Üstüme düşeni yaparım da tekbaşınalık kötü be! Keşke intihar edebilseydim. Her ne kadar sonsuzluğa hazır olmasam da razı oluşum, bir çok şeyi katlanılır kılabilirdi. Yıprandım, bıktım, özledim,elden bir şey gelmeyince, dil ne kadar debelenip ses tellerimden gelen titreşimlere yön vermeye çalışsa da bir anlam ifade etmiyor. Güneşi olmayan haziran'ın, yüzmeyi bilmeyen balığa verdiği nasihate benziyor yaşantımız. Susma vakti, artık olmayacağım.. 
Mutlu yarınlar kadim dostum.

Aynıyız

Ben gittikçe, git benlenecek
Git bencilce, ben gitmeyecek
Konya ben olacak, gidene gelecek
Konya sen kalacak, gidecek ve gelmeyecek

Aynıyız, açıya göre aydınlanıp kararan
Ayrıyız, tok'a göre açlıkla imtihan olan,
Ayrılık, düşüncesi bile hüzne boğan
Aykırı, düşüncelerini küçümsercesine aktaran

Bir gün ölücem diye intihar mantıksız
Bir rüya için ömrü uyku ile geçirmek sanrı
Kaybetmek, kazanmaya çalışmaktan farksız
Kaybetmek, kazandığını sanmaktan farksız

Sepeleme dökülen yağmur histeri sevinç
Sentezlenen her duygu alınamamış inisiyatif
Sanıyor musun ki senden vazgeçeceğim?
Sandıklara doldurup maziye gömeceğim?

Köşebaşları müdavimidir bekleyişlerin,
Sokak lambası şahididir bekleyenlerin,
Bilmişlerin klişe tesellisi değersiz.
Ben kara gece, sen ay'sın. Gel der beklerim.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak