Bir kış mevsimi Ankara sabahını anımsa,
Güneş yüzün ile karşılaşmaktan sakınır.
Bilmezsin karı kıskandırır tenin,
Al bayrağımdaki hilâle karşın.
Bilmezsin bakışların, dudakların,
olağandan başka hâlin-tavrın.
Olacak olan olur cümlesi senden habersiz
Olmayacak ne var ise seninle ilişkili
Değişiyor zamanla, zamana yayılan herşey
Zahire göre Zühre hep masumdur, aynı durakta bekler
Ayna olur bazen insan başkasına samimiyetten
İnsiyatif kullanılır, kalptir kayar gider
Hiçbir sabahı uyuyarak karşılamamıştık oysa
Karşısında burnumu çekip, yürürken saçmaladığım anlar
Ve hatta karşılıklı bir çay içmişliğimiz bile var
Ama yine de kasıtlı bir tutum değil hüsrana uğramam
Kader seçenek sundukça seçimlerim kötüleşiyor
Kendimi tanıyamaz oldum fakat o beni tanıyor
İmkânım olsaydı hayatımda çok şey değişebilirdi
Ama ihtimaller üzerinden peynir gemisi yürümüyor
Yok görülmeyi huy edindim, derhal kurusun
Şuur kapanmış, fütursuzluğa hapsoldum
Ruh ağır geliyordu bedene, çekip oturttum
Tonlarca yüküm varmış gibi, beni ninni ile uyut
Uyandım ve yaşadığım rüya kötü bitti
Uyarıldığım her konuda yanlışı seçtim
İçinden çıkamadım ve uyanmak cazip bir teklifti
Artık gün arası esnemelerime boş hevesler de dahil
Günler halâ geçiyor pervasızca duruşumu bozmadan
Gündelik endişelerimin yeni sözerisin, toz kondurmam
Gün görmemiş farkındalıklarımın hedefi haline geldin
Günün birinde güçlükle ayakta durup anlatmak isterdim