sakin etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sakin etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Eylül 2020 Cumartesi

Sakince Karıştı


Hafta sonuna ulaşmak için yaşayan biri oluverdim. Sıkılmışlığım intiharı yeniden seçenek haline getirmek için canla başla çalışıyor. Ancak söz verdim! İmkân olsa bile ihtimâl olamayacak.. Bunca saçmalığı neden benimsedim sanki? Umarsız bir şahsiyete sahip olabilme imkânım yok muydu?
Kısır döngüye girdi sanırım, bu sefer neler olacak da kurtulacağım acaba? Herneyse,
bak burada doğan bir güneş var. Hadi şahitlik edelim! Samimiyetsiz kimselerin hoş da olsa sohbetinden kaçıp gidişlerin son bulmasın ve bu durumdan pişman olmamalı hüzne de kapılmamalısın. Dert paylaşıyorken akıl vermeye ne ara geçtik ben de bilemedim. Keşiflere devam edip zihnimi dinç tutmaya, öğrenme yeteneğimin halâ yaşıyor olmasına ufak katkılarla destek olup bu destekten ötürü de kendimle mutlu oluyorum. Kafamdaki karışıklık düşüncelerimden ellerime
kadar heryere sirayet ediyor. Aklımda dönüp duran bazı tavizlere kapıyı kapattıkça aşındırıyorlar. Kimsenin hiçbir şeyden haberi yok. Kimsenin beni merak ettiği ya da tanıdığı hatta tanımak istediği de yok. Köşemde, telâşla geçen insanların farkındalığının uç noktasında biryerlerdeyim onlar meşgul ve ben paristen gittiğim ve birdaha dönmeyeceğim için üzgün değilim!

3 Kasım 2019 Pazar

Düş


















O sana düşmezse sen ona düş.. 
Düş sokağı sakinlerinin en güzel adetlerinden birisi de budur! 
Üzerine düşmeyen vazifeye balıklama atlayıp üstesinden gelerek 
standardı elit seviyesine yükseltip farklı olduğunu anlamayanların 
gözüne sokarak hayatını yaşamaya süratle devam eder. Üstelik sakinlikleri
çıldırtırcasına devam eder ve yaptıklarını marifet olarak görmezler.
Böyle insanlar halâ/hep var! 

7 Haziran 2019 Cuma

Benimse

Onu uyar
Uymasını bekleme
Sessiz ol
Olman gerektiği gibi

Korktuğunu görüyorum
Çok-çok ne olabilir ?
Hislerine kulak ver
Duyduklarını benimse

İkiden fazla seçenek
Seç ve devam et
O hep yanında
İstediğin an ve zaman

Yanlış yap
Farkında ol
Hakim kal
Tahkim et

Pes etme
Yer edin
Güç sağla
İrade kur

Sakin ol
Titremeyi kes
Basit değilsin
Gücünü topla

Devasa kitlelerle
Kelimesiz sohbetler
Terapisel ritüeller
Artık çare değil

Korkmayı seviyorsun
Korkudan besleniyorsun
Korktuğunda mutlusun
Korktuğunda korkusuzsun

Düzen kurdun
Gelişme sağladın
Yukarı çıkıyorsun
Planlar yapmalısın

Şaşırma olanlara
Zamanı geliyor
Hazırlığını tamamla
Geri kalmamalısın

Bize yardım ettin
Bizden biri oldun
Kötü biri değilsin
Birlikte başaracağız

6 Haziran 2019 Perşembe

M İ C E N



Bir müddettir bu müntekim, 
Bir vazifedir taife, 
Bir kusurlu ki ahkâm, 
Bir yılgınlık hüsran, 
Bir soluklu olur hayat, 
Bir doyumluk tat o an, 
Bir tutunacak dal yok şuan,
Trene binip konya'ya gideceğim, kime ne belki öleceğim ama gitmeliyim! Duramıyorum Ankara'da, süregelen tekrarlardan bunalmış bıkmış durumdayım.Konya da sıkmaya başlamadı değil, yeni bir şehri keşfetmenin zamanın ha geldi ha gelicek.. Sakinliğimi korumam lâzım diye düşünürken içten içe, bir anlık panik ile biletimin üzerinde yazan koltuk numarasında oturuyo olmama rağmen kalkıp, bir ön koltuğa geçtim.Neden yaptım? Bilmiyorum! Birdefa daha şahit olun ahmaklığıma.. Herkesin olgunlaşma yarışına girdiği şu yaşlarda ben halâ çocukluk hikâyelerindeyim. Çoğunlukla dışlanan yapımı benimseyenleri kaybetmemek için de samimiyet namına ne var ise döküyorum ortaya, ateşini harlıyorum hayat lôkomotifinin.. Bir türlü hızlanamayışına seyirci kalıyorum. Etrafta bir şeylerin oluyor olması ve senin ona etki edemeyişin kadar işe yaramaz hissettiren başka ne olabilir? Sessizliğin gürültüsü kulaklarımı tırmalıyor. Bu duruma derhal müdâhale etmeliyim! Bunu yapabilirim! Bu güce sahibim!Beni tanımıyosun, ben; ALLAHın kırbacı Attila'yım! Ben; Kırk çeri ile saray basan Kürşad, ben; sultan II.Mehmed'in korku salan kılıcıyım! Benim kulvarım(sınırım) yok. Ben kalbinde bir oda kiralamadım, kalbinde bir sokak almadım, bir şehri feth etmedim. Ben seni ele geçirdim. Seni istanbul yaptım. Sürekli bedel ödüyorum lâkin seni kazanmış olmam herşeye karşılık geliyor. Günler döngüsünü birbiri ardına kovalarken, herkes; Herkesleşiyor. Sen biraz daha özelleşşiyor, sıradışı bir hâl alıyorsun. Artık rahatlıkla gelemez oldum yanına, sana ulaşabilmek için tahta bacaklar eklettim bacaklarıma.. Ve kötü son! Belki biz de biteriz. Sen olmaya da bilirsin, olmazsın! Ama adını yaşatacağım! Ben bunca yağmura karşın ev olsam yıkılırdım, kutuplarda buz olsam şu güneşin altında erirdim. Yaprak olsam bu esintide sürüklenir de sürüklenirdim. İnsanım, herşeye katlanıyorum. Ne olursa olsun hereşeye rağmen yaşayacak olanım ve lâyık olmaya çalışıyorum. Çünkü; Biz gariban insanlarız. Fukaralığı ata yadigârı belleyip özevlat gibi sahip çıkarız. Aşımız çeşitlenmez, suyumuz artmaz. Fazlasına da göz dikmeyiz.Yarına yarın bakarız deyip gündelik vakit geçirmenin sıradanlığında ömür tüketiriz. Ölümü daima akılda tutup, ne zaman heveslerimiz ağır bassa dilimize dolar, tüm vazgeçişlerimize sebep kılarız. Bizim yakamız bir bile olsa bir araya gelmez.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak