Uç hisler nasıl yönetilir? Denge senkronizasyonunda kellifelli herif olarak duruyorken yönetemiyor olmanın ezikliğini yaşıyorum. Kaçınımlarım tuhaf karşılanıyor. Sentezlenebilen her halim tutarlılık ve hoşgörüsel tatminkârlığı sağlayabilirken, anlam olarak konumlandırılamayanlar beni beynemaz bir kisveye çeviriyor. Her anın acemisiyim. Çabalarım, çakarlı araçla trafiği yarıp geçen kimseler gibi çaresizliklerimin arasından sıyrılıp geçiyor da ben biryerlere takılmadan edemiyorum. Akıl verip, nasihat edip yardımsal çabalara girişecek misin yoksa boş yapıp geçiyor muyuz? Anlayamadım. Koş gel bir bardak çayda demlenelim, durma! Geçen zaman selviden bi' yar. Boşa geçirmiş olmayı kaldıramam.
Korkularım var, yeniden herbirine hapsolamam.. Savaşçılar burda! Evet onlar yanımda, haddi aşan büyüme refleksini göstermekle kalmadık da, ah.. Ne zor geçiyor süreçler, karar alıp beklemeler, imkân oluşturamamalar ve bir sürü nefesi derinleştiren ah'larla yola devam ediyorum. İyiyim








