yeni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yeni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Aralık 2020 Pazar

Farkına var

 

Düzen düzene düzensizlik getiriyor
Küsen küsene küstüğüyle kalıyor
Yeni dünya ile değişen temel içgüdü
Hisler ikinci plana itilmiş figür
Anlıyorum olmayacak eskisi gibi
Farkındayım kasıp kavuran kıyametin
Dalga dalga kuşatıyorlar etrafımı
Dik duruşuma eşlik etmesin yalnızlık
Aşamadığın hendekler dünün marifeti
Attığın birkaç adımla dün bitti
Geriye sarıp başa dönmek umutsuzluk aşılar 
Uykumu geciktirmek adına dön evine
Orta düzeyli yaşa geldiğimi farkettim
Yaşlanıyorum endişesi içimi titretti
Uyku düzinelerce ağırlığıyla bastırıyor 
Zaman, bir türlü olamayışına direniyor
Naçiz yüreğim olamayışınla meşgul
Aciz aklım kol-kulaç uyumunda
Taklit dilime pelesenk pişmanlık 
Takdim edilip öldürülen umutlar
Buradasın seni görüyorum
Kuytuda kalmış gizleniyorsun
Tulumunu giy aktivite yapacağız 
Baltanı da kap belki çatışacağız
Ölmek de var kalmak da
Ölmek var dönmek yok burada
Sıkı tut, savun sahip çık! 
Mücadelenin karşılığını alacaksın
Aşamadığın hendek ardında kaldı
Olmaz yapamam dediklerini yaptın 
Farkına var! Buraya aitsin 
Farkına var! Buraya aitsin

10 Ekim 2020 Cumartesi

Yap-payal

 

Ağırlığı olan şeyler yaşadım son birkaç gündür, oldukça da yoğun hisler içerisindeydim
fakat her nasılsa ağlayamadım. Güç ile alâkalı olduğunu zannetmemekle birlikte, iradesel
bir tutukluk da yaşamadım. Eski ile yeni arası git-geller yaşayan zihnime pranga gerek,
neden yanımda olmuyor/olamıyor kimse? Seçici davranma gayretim sağlam ilişkiler kurmak
isteğimden ileri geliyor ve iyi insanlar da var(gidenler arasında). Neden benimle
kalmıyorlar? Esneyerek yad ettiğim eski günlerin hatırına akıl sağlığım için dua ediyorum. Hava burada daha soğuk hissediliyor.  Yeni bir adımdan sonraki boşluk ne kadar yüzeysel sindirilirse bir o kadar az yıpratıyor. Bu, kayıpken pusuladan yönünü bulmak gibi mucizevi bir deneyim. Başarımla övünüp duracağım. Bak yine doldu gözlerim ancak dökülüp saçılamıyorum. Konular birbirine girmişken girişte bahsettiğim meseleye yeniden değinmek istiyorum. Yalnız kalmak/bırakılmak reva mı? Buna mahkûm oldum, hüküm giydim de haberim mi yok? Neden kimse benimle olmuyor/olmak istemiyor? Acizim birader, birinin dizine yatıp başımı okşamasını isteyecek kadar acizim. Gece yarısına Bir saatten az var. Yatmalıyım, belki sarıldığım yastık yerini canlı bir dişiye devreder.
Hadi herkes mutlu kalsın, tüm hüzünler benim.

6 Haziran 2019 Perşembe

Umut

Ne kadar kötüdür bilir misin? 
Bitmeyen bir bekleyiş!
Her gün yeni umutlarla uyanıp, 
yok olmalarını izleyiş!

Yeni Dünya Düzeni

Yeni dünya düzeninde körelmiş insanların sağduyusu,
Durumlar karışık ortadoğuda, burnumda berbat kan kokusu,
Haini bul aramızdan, kes kafasını! Çöz sorunu,
Ben halâ aşk harbinden çıkamayan bir toyum,
Bir de yosun tutmuş aklımla olmadık hayaller kurdum.
İçinde beni yaşat dışında ayrı alem olsun,
O kadar yalnızım ki etrafım insan ordusu,
Çünkü satma sanatının üstadıdır benim dostum,
Ne yani, üç - beş hata yaptım diye mi ilişkimiz son buldu ?
Böyle olması gerekmezdi. Farkettim ancak geç oldu,
Sağsalim bulmuşken karımı ellerimle maziye gömmek zor durum,
Çarelerim azalıyo hergün, ölümden önce geldi sonumuz,
Yokluğunda yeteneksiz gözlerimin ifadesi salt korku,
Güneş doğunca neden bitmiyor karanlık ? Biri anlatsın oyunu,
Ellerinde fener ile karanlığı delenlermiş sanal oyuncu,
ve birgün herkes ölecekmiş tek geçerli kural bu!

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak