düzen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
düzen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Aralık 2020 Pazar

Farkına var

 

Düzen düzene düzensizlik getiriyor
Küsen küsene küstüğüyle kalıyor
Yeni dünya ile değişen temel içgüdü
Hisler ikinci plana itilmiş figür
Anlıyorum olmayacak eskisi gibi
Farkındayım kasıp kavuran kıyametin
Dalga dalga kuşatıyorlar etrafımı
Dik duruşuma eşlik etmesin yalnızlık
Aşamadığın hendekler dünün marifeti
Attığın birkaç adımla dün bitti
Geriye sarıp başa dönmek umutsuzluk aşılar 
Uykumu geciktirmek adına dön evine
Orta düzeyli yaşa geldiğimi farkettim
Yaşlanıyorum endişesi içimi titretti
Uyku düzinelerce ağırlığıyla bastırıyor 
Zaman, bir türlü olamayışına direniyor
Naçiz yüreğim olamayışınla meşgul
Aciz aklım kol-kulaç uyumunda
Taklit dilime pelesenk pişmanlık 
Takdim edilip öldürülen umutlar
Buradasın seni görüyorum
Kuytuda kalmış gizleniyorsun
Tulumunu giy aktivite yapacağız 
Baltanı da kap belki çatışacağız
Ölmek de var kalmak da
Ölmek var dönmek yok burada
Sıkı tut, savun sahip çık! 
Mücadelenin karşılığını alacaksın
Aşamadığın hendek ardında kaldı
Olmaz yapamam dediklerini yaptın 
Farkına var! Buraya aitsin 
Farkına var! Buraya aitsin

6 Haziran 2019 Perşembe

Yaluy

Uyku yok, 
Düzen yok,
Şuur bencil
Ego tehdit
Huzur ihtimâl, 
Kusur eksiksiz,
Durum karışık
Tutum dengesiz.

Kaygıların esiriyim,
Sanrıların eseri, 
Katık bir ekmek peşindeyim,
Saltık bir hayat benimkisi..

Sene sonu-başı zam bekleyen işçi ümidindeyim.
Bir kaç tereddütten sonrası, ikilem içime işlemiş,
İçim dışıma çıktı, dışım içime kapandı zahir!

Zaman çok yaşlı, yaşı onbinleri geçti,
Azrail ona uğramadıkça, canımızı yakmaya and içmiş,
An olur, yaraları iyileştirdiğini düşündürür masum hâli,
Sonra baskın yapar, azap olur ve yakıp yıkar tüm iyi niyeti..

İnziva, zorla itildiğim bir kuyu gibi,
Burada ne yapacağını bilmeyen toy bir gencim.
Herkes gökkuşağı açarken, koyulttum rengimi,
Ben soğuk diyarın, ejderha beyefendisiyim.

"Her birimiz, acının pay sahipleriyiz.
Üvey değil, hepimiz hak sahipleriyiz.
Atalardan yadigâr aşkın peşindeyiz.
Her mutluluk, içinde küçük bir elveda gizlermiş,
Her elveda, yalnızlığa açılan bir pencere imiş,
Hüznünü yalnız bırakan pencereleri kırman gereksiz,
Aklın başta iken, hükmü başkasına devrettin.
Şimdi say baştan sona, hayatına girip gidenleri" dedi, Derviş

Göz kamaştırıyor inci güzelliği
Kulak kabarttırıyor ipincecik sesi
Bir iki ay sonunda irkilip kendime geldim
Farkettim de, hayatında çok saygıdeğer ikinci kişiliğim

Onsuzluktan imtina ettim,
Onursuzluktan gitti.
Ondokuzuncu yılın zaferi,
On hafta sürmedi.

Benim varlığım en ideâl dost tipi,
Sevgili varlığım kıskanç bir herif,
Görevini icra ederken kursak deldi.
Kısrak devrildi ve hikâye bitti!

Düzen


















dön 
-dü devran güle oynaya, 
dön 
-gü devam ediyor çalıp çırpmaya, 
dü 
-zen bozulmuyor bir kaç adım atmadan. 
Yolunu bulamamış su gibi durdukça bataklığa meylediyorum. 
Mevsimlik dahi olsa bir aşka denk gelip tadını almak istiyorum.
Arkadaşken çok iyiyim hatta dost ve kardeş olunca da, ama sevgili olunca değil..(mişim) çünkü duygu bakanlığında memur iken terfi edip başka anlamlar yükleyince kendimi kaptırıp benimseyiveriyorum. Ama insanlar o kadar lâkayıt ki durumu kabûllenemiyorlar. Kurguyu kafalarında tamamlayamıyorlar. Bu yüzden hep boşluktayım, sanki araf bir benim için yaratılmış.. İşbirlikçi olup kalbimi hüzne devredeceğim. Çark ediyorum en eski günlerime ve üzüntüden kahrolmaya and içiyorum. An geçiyor ve yine bitap düşüyorum. Bir hâl hatır soran yok işi düşmeden, sırf vicdanını susturmak için tatlı dilli yılan olanlar var. 
Kişiler, kişiliksizliğin esareti altında  rüsva olmuşlar. Bunları düşündükçe de normal yaşantıya odaklanmak pek münâsip bir tutum izlenimi vermiyor. Sadece uyuyunca geçen bir baş ağrısı düşün, ve dört tarafımda mücadele edişimi hisset, muvaffak olamasam da gayret ediyorum ama birşeyleri değiştirmek için uğraşmak da anlamsızlaşırmış meğer, dile kolay olan ölümü tadınca ya da tam manâsı ile kıyısından dönmek, dünyeviyata ait her ne var ise anlamsızlaştırıyormuş meğer, üç gün komada kaldım. Ölebilirdim ama ölemedim.. Ne tetikledi bilemiyorum ancak koma süresi boyunca halisünasyon etkisindeydim, az daha kafayı yiyordum. Gördüğüm halisünasyonlara hayallerim öncülük etmiş, düşündükçe tek farkedebildiğim bu; hem bu hayatımdan kurtulma, hem mücadele etme, kazanım elde etme ve biraz tebessüm.. Anlattıklarımı doktorlar bile şaşkınlıkla karşıladılar. Görünüşüm ve düşüncelerim arasındaki karmaşıklığa kafa yoran herkes gibi onlar da afallamış olsalar gerek, yadırgamamak lâzım.. Yanılsamalara konu olacak bir kapılımın dönüşü oldukça zor olacağından etrafımda yanlış olan her ne var ise farkettiğim an düzeltmeye çalışıyorum. Zamanla takıntı halini aldı ve artık sonu da gelmiyor. Süreklilik arz eden şeylere karşı taleplerim hep minimâl seviyede olmuştur/olacaktır lâkin bu hakkımdan bile vazgeçebilirim. 
Sadece bitsin artık bu düzen !

Yeni Dünya Düzeni

Yeni dünya düzeninde körelmiş insanların sağduyusu,
Durumlar karışık ortadoğuda, burnumda berbat kan kokusu,
Haini bul aramızdan, kes kafasını! Çöz sorunu,
Ben halâ aşk harbinden çıkamayan bir toyum,
Bir de yosun tutmuş aklımla olmadık hayaller kurdum.
İçinde beni yaşat dışında ayrı alem olsun,
O kadar yalnızım ki etrafım insan ordusu,
Çünkü satma sanatının üstadıdır benim dostum,
Ne yani, üç - beş hata yaptım diye mi ilişkimiz son buldu ?
Böyle olması gerekmezdi. Farkettim ancak geç oldu,
Sağsalim bulmuşken karımı ellerimle maziye gömmek zor durum,
Çarelerim azalıyo hergün, ölümden önce geldi sonumuz,
Yokluğunda yeteneksiz gözlerimin ifadesi salt korku,
Güneş doğunca neden bitmiyor karanlık ? Biri anlatsın oyunu,
Ellerinde fener ile karanlığı delenlermiş sanal oyuncu,
ve birgün herkes ölecekmiş tek geçerli kural bu!

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak