1 Ağustos 2020 Cumartesi

BURADAYIM!



Buradayım, ölmedim henüz ve üstüne üstlük mücadelemde yeni tırnaklar ve dişler edindim.
Başka bir hayat yaşamak mümkünmüş başka açılardan, başka bakışlarla.. Herbirinin
keşfine daha bi sabırsızlıkla yaklaşıyorum. Ritmini tuttuğum müzik gibi geliyor
şuan hayat, sanırım yaşamaktan zevk alır oldum. Fakat her şey de yolunda gitmiyor tabi! İlaç vücuduma nüfuz ettiğinden beri hissizleştiğimi düşünüyorken artık doruk noktasına ulaşmış gibi, duygusuz oluverdim. Taş kalpli değilim elbette ancak eskisi gibi coşan bir duygu yoğunluğuna da sahip değilim. Beni böyle de sever misin?

22 Nisan 2020 Çarşamba

Uzlet


Ucu bucağı görünmeyen, tükenmez yolları bir bulsam 
Ah bir gidebilsem şu diyardan 
Feryada tabi oldurulan kalbim bir sussa 
Güleceği yok elbette, lâkin ifadem  

Ruh halim inzivaya girdiğiyle çıksa 
Resetlenme misali kendini kendinde bulsa 
Zihin çalkantısını dindirip durgunlaşsa 
Güleceği yok elbette, lâkin ifadem 

30 Mart 2020 Pazartesi

Hayâl Kırıklğı

























Yirmi beşlik çocuk, neden halâ akıllanmıyorsun?
-yüzeceğim- diyerek atladığın her su birikintisinde
boğulma çırpınışların neden ? 
Cesaretinin kırılganlığı neden? 
Nedir yolun yarısında hevesini kıran? 
Cevaplarını bulman gereken yığınla soru biriktirmişsin! 
Günleri bunlar için mi geçirdin? 
Tüm birikimlerin bunlar mı? 
-saçma ve boşluk- Vaktini hacamana değdi mi peki?
Kaybetmediğini söylüyorsun, kazanım sağlayamamak da kaybetmektir! Elde edemediğin
yığınla başarı varken içsesinle pazarlığa girip kendini kandırıyor oluşuna katlanamıyorum.
Büyümen gerekmiyor mu? 
Ne zaman olgunlaşacaksın?
Vakit daralıyor. Hayat, köşeden izlemene çok da müsaade etmeyecektir. Müziğin ritmini tutarmışcasına
bir akıntı bul,bırak kendini.. Her şey olacağına varsın. 
Neden düşünüyorsun? 
Hiçbir olayın akışını değiştiremeyecek ve hiçbir insanı sen kurtaramayacak, etki bile edemeyeceksin!
Nefes alır mısın lütfen!
Artık sakinleşip -daha- rahat olmalısın.

24 Aralık 2019 Salı

Güncelleme (24.6.15)

Burada olup, bunu okuduğunuz için teşekkür ederim.
Etrafı biraz toparlayıp işleyişi hızlandırmaya karar verdim.
Gereksiz yere saklanmış bazı anılar buldum ve bu kadar yükün
altında ezilmeye gerek yok deyip geçmişi geride bırakmaya karar verdim
ve çaktırmadan birkaç noktayı güçlendirdim.
Sihir mi? 
Yoksa ilim mi? 
Aslında ikisinin karışımı gibi bir şey.
Artık hayatımıza devam edebiliriz.

10 Aralık 2019 Salı

Deli Özgürlüğü

Kontrolü kaybettim, esen rüzgara ayak uydurmalar filan bana göre değil de
başka seçeneğim yok. Ne yapacağız dostum ? Okumuyorsun tamam da bir şeyler
önermelisin. Aklım kıtlıkta, hislerimi törpülüyor ilaçlar.. Acınası halde
değilim de yardım etsen fena olmazdı! Off! Dert yanmayacağım,
nefes alıp veriyorum.
Günlük yaşantımın bir kısmını standart otobüs seyahatleri kaplıyor. Realizme
dayalı bir senaryo oluşturup, bölüm-bölüm canlandırıyorum hayalimde..
İmkânsızlıklara imkân sağlayıp sonuçlarının nerelere gidebileceğini
görüp az da olsa yaşamak, deli özgürlüğü..
Bu benim seçimim değildi! Hayır, bana sorma! Sonunun nereye gideceğini bilmiyorum.
Bir sonu olup olmadığını bile bilmiyorum. Kaç kere öldüm ? Sorma lütfen!
Tatlı geliyor intihar, her şeyi olduğunca bırakıp terketmek olgusu kuşatmış sağımı solumu,
aslında aynıyız ikimiz. Anne! Uyuyakaldığımda yaptığın ödevlerim gibi hallet ilişkilerimi,
beceremiyorum tavır takınıp sakin kalmayı, sinirlerimi kontrol edip olgun davranmayı..
Akışına bırakayım diyorum da nereye akacağı konusundaki belirsizlik tedirgin ediyor.
Ah dostum.
Düğümleri çözüyorsun! Karmaşıklık geçiyor. Bir şekilde hallediyorsun ancak sonu
gelmiyor. Çocuk değilim, kaçamıyorum. Sözümde duramadım affet, sevinç ve heyecanlarımdan bahsetmek benim için de keyifli olurdu. Ama bunlar için bana ulaşman gerek! 
Burada sadece hasret ve hüzün ekili tarlanın hasadını topluyor olacağız.

3 Kasım 2019 Pazar

Düş


















O sana düşmezse sen ona düş.. 
Düş sokağı sakinlerinin en güzel adetlerinden birisi de budur! 
Üzerine düşmeyen vazifeye balıklama atlayıp üstesinden gelerek 
standardı elit seviyesine yükseltip farklı olduğunu anlamayanların 
gözüne sokarak hayatını yaşamaya süratle devam eder. Üstelik sakinlikleri
çıldırtırcasına devam eder ve yaptıklarını marifet olarak görmezler.
Böyle insanlar halâ/hep var! 

16 Ekim 2019 Çarşamba

Sızlanmak


Başım ağrıyor. Yazamıyorken kafamın çalkantısını, sana aktaramıyorken olup 
bitenleri,anlamanı bekliyor olmam birhayli ütopik kalıyor. Düşündükçe 
düşünesim geliyor. Düşüp kalıyorum başrol olduğun düşlere, iyiden iyiye 
koptuk.. Nerede ne yaptığım şöyle dursun, hiçbir tebessümümden veyahut 
düşüncemden bile birhabersin. Neyse boşveriyorum. Lisedeki sınav kağıdım 
gibi.. Ad, soyadımı yazar kendi çapımdaki serseriliğin serbest düşüş 
modundaki monotonluğunu aksiyon atfedip hücrelerime sirayet ettiği her an 
büyük haz alma gayretindeydim. İleriki zamanlarda, hepsini her şeyi 
kaybedince farkettim ki zenginliğimin hiç oluşunun temelini ben atmışım ve 
bunu büyük bir keyf ile yapmışım. Marifet mi ? Değil! Ah.. Sen nasılsın ? 
Aklın halâ geriden gelen bir zekâ girdabında maceraperest mi takılıyor ? 
Ha dur! Yeni müzikler keşfetmeye daha çok vakit ayırıyorum. Yaşça büyük ve 
kalibre olarak daha üst seviyede gözüken insanların zevklerimi "hoş" 
buluyor olması daha çok çeşitlenmeme sevk ediyor. Dikkatlerini çekebiliyor 
olmayı seviyorum. Bazı haksızlıklarda sessiz kaldım. Yanlış şeyler gördüm 
ve yapılmasına engel olmadım. Olmadıkça da aşağılık hissini sırtımda kambur 
oluştururken gördüm. Bugün de geçer dedim ve geçirdim. Teselli olarak 
geceyi bekliyorum. Kendimi anlatmamalıyım sana, haberin olmamalı benden, 
unuttuğunla kalmalısın. Tekrar tekrar hatırlatmamalıyım kendimi, aniden 
adını zikredip kulaklarını çınlatmamalıyım. Hiç olmamışçasına yokolmalıyım 
ancak bu beceri gerektiriyor ve ben beceriksizim. Aklıma düştüğünde aklına 
geliyor muyum ki? Aklın yolu bir ise buluştuğumuz noktalar halâ 
mevcudiyetini koruyor diyebilir miyim?(bilmem diyebilir miyim?) Keşke 
Bursa'da olsaydık, Mudanya'ya gitseydik bank-a otursaydık, konuşmaksızın 
denizi izleseydik.. Başım ne zaman sıkışsa ya da kendimi bunaltan çeşitli 
gerekçeli sebepler bulsam kaçacak delik arıyorken buluyorum kendimi, denizi 
özledim. Of!! Bugün de bitecek.. 
Bazen bir günü bitirmek için geceyi beklemiyorum. Sızıyorum.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak