Başım ağrıyor. Yazamıyorken kafamın çalkantısını, sana aktaramıyorken olup
bitenleri,anlamanı bekliyor olmam birhayli ütopik kalıyor. Düşündükçe
düşünesim geliyor. Düşüp kalıyorum başrol olduğun düşlere, iyiden iyiye
koptuk.. Nerede ne yaptığım şöyle dursun, hiçbir tebessümümden veyahut
düşüncemden bile birhabersin. Neyse boşveriyorum. Lisedeki sınav kağıdım
gibi.. Ad, soyadımı yazar kendi çapımdaki serseriliğin serbest düşüş
modundaki monotonluğunu aksiyon atfedip hücrelerime sirayet ettiği her an
büyük haz alma gayretindeydim. İleriki zamanlarda, hepsini her şeyi
kaybedince farkettim ki zenginliğimin hiç oluşunun temelini ben atmışım ve
bunu büyük bir keyf ile yapmışım. Marifet mi ? Değil! Ah.. Sen nasılsın ?
Aklın halâ geriden gelen bir zekâ girdabında maceraperest mi takılıyor ?
Ha dur! Yeni müzikler keşfetmeye daha çok vakit ayırıyorum. Yaşça büyük ve
kalibre olarak daha üst seviyede gözüken insanların zevklerimi "hoş"
buluyor olması daha çok çeşitlenmeme sevk ediyor. Dikkatlerini çekebiliyor
olmayı seviyorum. Bazı haksızlıklarda sessiz kaldım. Yanlış şeyler gördüm
ve yapılmasına engel olmadım. Olmadıkça da aşağılık hissini sırtımda kambur
oluştururken gördüm. Bugün de geçer dedim ve geçirdim. Teselli olarak
geceyi bekliyorum. Kendimi anlatmamalıyım sana, haberin olmamalı benden,
unuttuğunla kalmalısın. Tekrar tekrar hatırlatmamalıyım kendimi, aniden
adını zikredip kulaklarını çınlatmamalıyım. Hiç olmamışçasına yokolmalıyım
ancak bu beceri gerektiriyor ve ben beceriksizim. Aklıma düştüğünde aklına
geliyor muyum ki? Aklın yolu bir ise buluştuğumuz noktalar halâ
mevcudiyetini koruyor diyebilir miyim?(bilmem diyebilir miyim?) Keşke
Bursa'da olsaydık, Mudanya'ya gitseydik bank-a otursaydık, konuşmaksızın
denizi izleseydik.. Başım ne zaman sıkışsa ya da kendimi bunaltan çeşitli
gerekçeli sebepler bulsam kaçacak delik arıyorken buluyorum kendimi, denizi
özledim. Of!! Bugün de bitecek..
Bazen bir günü bitirmek için geceyi beklemiyorum. Sızıyorum.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder