Aptalın akıllısıyım çünkü aynı hataları yapıp ders aldığını düşünen, acziyetesine metamfetamin enjekte edip farklı boyutlara geçişini kolaylaştırıp öğrenmesini sağladım.
Yar, yapma!
Anlamadığında beni
Anlaşılır konuşmadığımda benimle
Dilime dolaşan kelimeleri niyetimle harmanlayamayacaksan konuşmayalım.
Koyu rengim, korku saran etrafım ve dikine gideceğim burnumun kırılsa da vazgeçmeyen iradesine hayran olurcasına peşindeyim. Belki hata, belki doğru.. İrade zayıflıklarımdan, kayıtsız şartsız kabul etmediğim dayatmalardan kurtaracaklar tertemiz varlıklar, hadi beni kurtarın!
Özgürlüğün önemini öncesinde bilemedim, fark ettiğimde de süreci başlatmak için zaman kaybetmedim. Kimselerin çoklu dengelerini iradelerince kontrol etmesini sindiremeyip, fırsat vermeksizin yönlendirdiği zavallılar da peşinden sürükleniyorlar ya,
sokakta onları görürsün ya,
belki de daha yakınında yaşıyorlardır ya..
Neyse güzel kızım bitmiyor bu hengameler, geçse de bir yenisi geliveriyor ardısıra, ölmeyenin başına her şey gelebiliyor falan filan yahu ne çok sıkıldım. Konuyu da değiştiremiyorum. Dışavurumla varabildiğim bir sonuç da yok. Çünkü konuşarak anlaşacağım hiçkimsen yok! İçime kapanmaktan korktuğum günlere geri dönüyormuş hissindeyim. Ne anlamı kaldı bunca çabanın? Korkarım ki yanlış denize kürek çekmişim, bu boşluğu nasıl aktaracağımı bilemiyorum elbette..
Gözüm ağlak olmakla çözüm bulamadı, yüzleşti de kurtuldu. Rüzgara karşı durmakla dalgalandı da yükseldi uçurtmalarca.. Her olay bir örgüyle hareket ediyorsa, dışarıdan bakan şifreye daha yakındır. İçeridekiler yakınlıktan dem vurup dışarıdakileri dışlıyorlar, dışarıdakilerden de içerdekileri ahmaklıkla suçladığı kimseler olmuyor değil! Nasıl geçer deve bu hendeği, ne ile aşılır bu saçmalıklar?
Dul kadının oğluna yardım edin!







