Kontrolü kaybettim, esen rüzgara ayak uydurmalar filan bana göre değil de
başka seçeneğim yok. Ne yapacağız dostum ? Okumuyorsun tamam da bir şeyler
önermelisin. Aklım kıtlıkta, hislerimi törpülüyor ilaçlar.. Acınası halde
değilim de yardım etsen fena olmazdı! Off! Dert yanmayacağım,
nefes alıp veriyorum.
Günlük yaşantımın bir kısmını standart otobüs seyahatleri kaplıyor. Realizme
dayalı bir senaryo oluşturup, bölüm-bölüm canlandırıyorum hayalimde..
İmkânsızlıklara imkân sağlayıp sonuçlarının nerelere gidebileceğini
görüp az da olsa yaşamak, deli özgürlüğü..
Bu benim seçimim değildi! Hayır, bana sorma! Sonunun nereye gideceğini bilmiyorum.
Bir sonu olup olmadığını bile bilmiyorum. Kaç kere öldüm ? Sorma lütfen!
Tatlı geliyor intihar, her şeyi olduğunca bırakıp terketmek olgusu kuşatmış sağımı solumu,
aslında aynıyız ikimiz. Anne! Uyuyakaldığımda yaptığın ödevlerim gibi hallet ilişkilerimi,
beceremiyorum tavır takınıp sakin kalmayı, sinirlerimi kontrol edip olgun davranmayı..
Akışına bırakayım diyorum da nereye akacağı konusundaki belirsizlik tedirgin ediyor.
Ah dostum.
Düğümleri çözüyorsun! Karmaşıklık geçiyor. Bir şekilde hallediyorsun ancak sonu
gelmiyor. Çocuk değilim, kaçamıyorum. Sözümde duramadım affet, sevinç ve heyecanlarımdan bahsetmek benim için de keyifli olurdu. Ama bunlar için bana ulaşman gerek!
başka seçeneğim yok. Ne yapacağız dostum ? Okumuyorsun tamam da bir şeyler
önermelisin. Aklım kıtlıkta, hislerimi törpülüyor ilaçlar.. Acınası halde
değilim de yardım etsen fena olmazdı! Off! Dert yanmayacağım,
nefes alıp veriyorum.
Günlük yaşantımın bir kısmını standart otobüs seyahatleri kaplıyor. Realizme
dayalı bir senaryo oluşturup, bölüm-bölüm canlandırıyorum hayalimde..
İmkânsızlıklara imkân sağlayıp sonuçlarının nerelere gidebileceğini
görüp az da olsa yaşamak, deli özgürlüğü..
Bu benim seçimim değildi! Hayır, bana sorma! Sonunun nereye gideceğini bilmiyorum.
Bir sonu olup olmadığını bile bilmiyorum. Kaç kere öldüm ? Sorma lütfen!
Tatlı geliyor intihar, her şeyi olduğunca bırakıp terketmek olgusu kuşatmış sağımı solumu,
aslında aynıyız ikimiz. Anne! Uyuyakaldığımda yaptığın ödevlerim gibi hallet ilişkilerimi,
beceremiyorum tavır takınıp sakin kalmayı, sinirlerimi kontrol edip olgun davranmayı..
Akışına bırakayım diyorum da nereye akacağı konusundaki belirsizlik tedirgin ediyor.
Ah dostum.
Düğümleri çözüyorsun! Karmaşıklık geçiyor. Bir şekilde hallediyorsun ancak sonu
gelmiyor. Çocuk değilim, kaçamıyorum. Sözümde duramadım affet, sevinç ve heyecanlarımdan bahsetmek benim için de keyifli olurdu. Ama bunlar için bana ulaşman gerek!
Burada sadece hasret ve hüzün ekili tarlanın hasadını topluyor olacağız.








