keşke etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
keşke etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Haziran 2019 Cuma

Mutlu Yarınlar

Bakışımın açısı kimine yersiz, kimine yetersiz. Düşüncelerini desteklemediğimden küçük düşürülmek üzere iğneli kelimelerin imrendiren hissiyatını acı ile tatmak keyf veriyor. Lâkin bilmiyorlar..
Beşimde yüzüm gülerdi! Güçlü olmam gereken anlarda küçük düşüyorum. Tütün koysam pipoya, içmek ciğerimden götürür de düşüşüm son bulur mu? Gülücükler yanaklarımı kırıştırmak için misafirliklerini uzatıp sahipliğe geçmiş olmalarının faydası ne ? Tutunuyor olmama seviniyorum. Çabalayışım bir şeylerin olacağına işaret ediyor sanırım, ayırt edemiyorum. Bugün oksijen hüzün yüklenmiş olmalı, nefeslerim ağlamaya sevk ediyor. Serzenişlerimi duyan/gören yok! Neden umursamıyor artık insan, insanı ? Gözardı edilmek te benim kabahatimdir kesin, ALLAH bilir! ? Yahu nasıl beceriyorum bunca beceriksizliğin ortasında böylesi beceriler sunmayı ? Ucu kalınlaşmış kurşun kalem gibi büyük izler bırakıyorum. Bilirsin, okunması güçtür! Ressamın elinde eşsiz güzelliklere aracılık edebilecekken, bırakılmış bir köşede çürümeyi bekliyorum. Nesipten bana kalan pay da bu demek, şükürler olsun.Herkes yaşantısında biraz sallanır, yıkılmamayı nasıl başarıyorlar ? Şahsen ben savruluyorum. E haliyle de çevreme zararlar verebiliyor, hatta bazılarını kovuyorum. Kovduklarım gitsinler de, kalmasını istediklerim de kalamıyor. Her şeyi hak ettiğim için mi elde ettim ki başkalarının edinimlerinin hakkını sorguluyorum diye soruyorum kendime, girdapların ardı arkası kesilmiyor. Doruklarına çıktığım dokuz takıntım var. Dünyanın sembolizasyonundan tut ta, dindeki önemine, kovulanlara yaptığı evsahipliğine kadar bir çok konuda etkileyici rôller üstleniyor.Üstüm, başım uyumsuzluklara bütünlük sağlıyor. Eleştirileri umursamadan yaşamak zor değil. Önceliklerimin farklı oluşunu, hayatta farklı amaçlar güttüğümü anlatmak, kabul ettirmek için uğraşmıyorum. Geçmişten kurtulmam gerekiyor. Her çıkmazda kafamı arkama çevirip neler vardı diye düşünmekten dönen başımın, yorulan beynimin ve yıpranmaktan, yaşanmış olayları farklı kurgulara dahil etmeye çalışan ütopyamın hakkını ödeyemem. Tüm bunlar bana emanet! Onlara sahip çıkmalı, değer verdiğimi hissettirmeliyim. Zerrelerime kadar perişan oluyoruz, bu doğru bir tutum değil! Çeki-düzen de veremiyorum çünkü aşk, fizik bilmeden yaşanmıyor. Bilince de yaşanmıyor ya neyse.. İteni çekeceksin, çekeni iteceksin filan falan, denge kurmazsan yuvarlanır, savrulursun(muş)! Ki- zaten savruluyorum. Yaşarsam eğer, ne yapıp-edip çıkmalıyım bu girdaptan.. Gelen faydanın olmayışını boşver, gördüğüm ve verdiğim zararın haddi hesabı yok. (ne yazık ki yine söyleyeceğim) Bir el olsaydı, en azından ordan çıkarmak için varolsaydı ve sonra gitseydi.. Varsayımlar, yıllardır umutlarıma pranga olmuşlardır. Doğru kişiler, münasip beklentiler ve uygun cümleler.. Asla biraraya getiremediğim muhteşem üçlü :) Beceriksizim demiştim ya, profesyonel olduğum tek konu bu!
Hakkımda ne düşünüyorlar ? Bana karşı ne hissediyorlar ?Bu soruların cevaplarını içsesim aracılığı ile duymayı, ya da kendilerinden işitmeyi isterdim. Kim karşısına oturtup bir şeyler anlatacak kadar cesur ? Ya da hissettirecek kadar güçlü maneviyata sahip ? Ve böyle kimselerin kaçı denk gelir bana ? Hiçbiri! O yüzden susmaya, bir çok şeyi bilmeye çalışıp, daha az konuşup, kafamın dikine gitmeye devam edeceğim. Bana güveneni mahcup etmemeyi, güvenmeyeni de yalancı çıkarmamayı sürdüreceğim! Üstüme düşeni yaparım da tekbaşınalık kötü be! Keşke intihar edebilseydim. Her ne kadar sonsuzluğa hazır olmasam da razı oluşum, bir çok şeyi katlanılır kılabilirdi. Yıprandım, bıktım, özledim,elden bir şey gelmeyince, dil ne kadar debelenip ses tellerimden gelen titreşimlere yön vermeye çalışsa da bir anlam ifade etmiyor. Güneşi olmayan haziran'ın, yüzmeyi bilmeyen balığa verdiği nasihate benziyor yaşantımız. Susma vakti, artık olmayacağım.. 
Mutlu yarınlar kadim dostum.

Dost

Dostum, insanların anlatmak/aktarmak istediği bir çok şey var. Ben de bunları dinlemekten/anlamaktan, bir şeyler paylaşıyor olmaktan büyük haz alıyorum. Hiç tanımazken, ani gelen samimiyetin bizi sarması ve dostluğumuzu oluşturup pekiştirme aşamasına geçmiş olması da oldukça güzel ve estetik bir duruş sergiliyor. Tanımadığın biriyle dertleşmek te oldukça kolay, hemen her konuyu ortaya döküp her şeyi dile getirerek tüm açılardan ele almak çok daha zahmetsiz oluyor. Seri katil olmak, bir zamanlar hayâlim idi. Yaşamayı haketmeyen, hayatın değerini zerre kadar bilmeyen ama oksijen tüketiminde değer bilen kadar sarfiyata sebep olan bir çok insanı ortadan kaldırma fikri zihnimde büyük yer kaplıyor ve halâ da bir ihtimâl olarak varlığını sürdürüyor. Lâkin buna karşın, ben kimseyi öldüremem! Ama bir kadının canına kastettim! Kastetmekle de yetinmedim, belki de öldürdüm! Cesedinden kurtulmam gerekiyordu ve bir çok delilden.. Hepsini halletmek biraz zamanımı aldı ama üstesinden geldim. Halâ bazen hatırıma gelir o anlar, duygulanırım ama içimde hisseder, yaşar ve konuşmam. Bu düşüncelerden çıkamıyorum! Bazen, keşke sevgili olaylarına hiç girmeseydim diyorum kendi kendime, bir kardeşim olsaydı salak saçma günahlara girmek yerine onu mutlu ederdim. Çocukluğundan kendim eğlenir, büyümüşlüğün elverişli imkanlarını ona sunardım. Garip ama daha mantıklı bir davranış gibi geliyor. Bilmiyorum. Bilmek zor zanâat, beceremiyorum. " Keşke" diyorum ama bunu deyişime de içerleniyorum. Çünkü, ben onu sokakta bulmadım! Derin denizlerin dibindeki istiridyenin içinden çektim çıkardım! Bunca çaba sarfedip, emek verdim. Hepsini boşveriyor olmak ta emeğe/kendime saygısızlık gibi geliyor. Her ne kadar okumasan da divanen olayım mı kadın ? Kifayetsiz kelimelerin egzantirik triplerinden pay alarak, pak çıkmak çok ta kolay bir durum olmasa gerek lâkin varlığındaki rahatlık ve şehvetüyatın zahiri manâsının derinliğinde bir balık gibi yüzüyor olabilmek, tam tıkırında işleyen motorun parçası olmak ya da müthiş koreografi gösterisi sunan bir ekibin üyesi olmak gibi ruh ve ritim ile büsbütün başarmışlığın mutluluğuna ermiş olmak demektir. Terslenip. dışlandıkça yıpranmıyor, umutsuzluk gemisine mürettebat olmuyor değilim. Yine de içten içe mücadelemi de sürdürüyorum. İkilem her an'ıma işlemiş vaziyette! Sürekli arada kalmalar, iki zıtlığı birlikte idare ediyor olmalar falan, kendime yazık ediyorum. Kurtulmak için de bir başkasından yardım isteyip, tekbaşınalığı da savunuyorum. Yine bir ikilem, iççöküş ve korkarım ki bu döngü bitmeyecek! 

K i P


Keşke bilseydim seni,
o zaman gözlerine bakıp hadi derdim sarılalım, bu fırsat kaçmamalı..
Ve konuşmana bile fırsat vermeden meylederdim bedenine,
birkaç nefesten sonra da kalp atışını göğsümde hissederdim!
İnsanlara göre basite indirgenebilir bu durum
lâkin fevkalâde bir şarkının ritmini tutmak gibi hoşnutluk vericidir.
Onlar bilmezler, ben bilebilirim 

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak