tanım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tanım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Haziran 2019 Cuma

Dost

Dostum, insanların anlatmak/aktarmak istediği bir çok şey var. Ben de bunları dinlemekten/anlamaktan, bir şeyler paylaşıyor olmaktan büyük haz alıyorum. Hiç tanımazken, ani gelen samimiyetin bizi sarması ve dostluğumuzu oluşturup pekiştirme aşamasına geçmiş olması da oldukça güzel ve estetik bir duruş sergiliyor. Tanımadığın biriyle dertleşmek te oldukça kolay, hemen her konuyu ortaya döküp her şeyi dile getirerek tüm açılardan ele almak çok daha zahmetsiz oluyor. Seri katil olmak, bir zamanlar hayâlim idi. Yaşamayı haketmeyen, hayatın değerini zerre kadar bilmeyen ama oksijen tüketiminde değer bilen kadar sarfiyata sebep olan bir çok insanı ortadan kaldırma fikri zihnimde büyük yer kaplıyor ve halâ da bir ihtimâl olarak varlığını sürdürüyor. Lâkin buna karşın, ben kimseyi öldüremem! Ama bir kadının canına kastettim! Kastetmekle de yetinmedim, belki de öldürdüm! Cesedinden kurtulmam gerekiyordu ve bir çok delilden.. Hepsini halletmek biraz zamanımı aldı ama üstesinden geldim. Halâ bazen hatırıma gelir o anlar, duygulanırım ama içimde hisseder, yaşar ve konuşmam. Bu düşüncelerden çıkamıyorum! Bazen, keşke sevgili olaylarına hiç girmeseydim diyorum kendi kendime, bir kardeşim olsaydı salak saçma günahlara girmek yerine onu mutlu ederdim. Çocukluğundan kendim eğlenir, büyümüşlüğün elverişli imkanlarını ona sunardım. Garip ama daha mantıklı bir davranış gibi geliyor. Bilmiyorum. Bilmek zor zanâat, beceremiyorum. " Keşke" diyorum ama bunu deyişime de içerleniyorum. Çünkü, ben onu sokakta bulmadım! Derin denizlerin dibindeki istiridyenin içinden çektim çıkardım! Bunca çaba sarfedip, emek verdim. Hepsini boşveriyor olmak ta emeğe/kendime saygısızlık gibi geliyor. Her ne kadar okumasan da divanen olayım mı kadın ? Kifayetsiz kelimelerin egzantirik triplerinden pay alarak, pak çıkmak çok ta kolay bir durum olmasa gerek lâkin varlığındaki rahatlık ve şehvetüyatın zahiri manâsının derinliğinde bir balık gibi yüzüyor olabilmek, tam tıkırında işleyen motorun parçası olmak ya da müthiş koreografi gösterisi sunan bir ekibin üyesi olmak gibi ruh ve ritim ile büsbütün başarmışlığın mutluluğuna ermiş olmak demektir. Terslenip. dışlandıkça yıpranmıyor, umutsuzluk gemisine mürettebat olmuyor değilim. Yine de içten içe mücadelemi de sürdürüyorum. İkilem her an'ıma işlemiş vaziyette! Sürekli arada kalmalar, iki zıtlığı birlikte idare ediyor olmalar falan, kendime yazık ediyorum. Kurtulmak için de bir başkasından yardım isteyip, tekbaşınalığı da savunuyorum. Yine bir ikilem, iççöküş ve korkarım ki bu döngü bitmeyecek! 

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak