kuytu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kuytu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Aralık 2020 Çarşamba

Kumru gibi

 

Ben benken seven olmasa da şimdi, bir gün muhakkak olurmuş - olsun,
olmalı derken belki de oldurulmamış birinin, oluşumunun dahi bilincinde değilken olmuş olabileceğini varsayıp çağırmak doğru mu bilemiyorum. Ne de olsa birçok şeyi bilmiyorum ve bilmeyişime sığınıp oradan yürürüm.. Çene kemiklerimin titreyişini görecek kadar esnemezsem inanç sağlayamıyorum uykumun geldiğine, kuluçka süresini dolduran yumurta gibi her an hayata atılabilmek için kırmam gereken kabuğuma tekme atacak gücü sağlamaya çalışıyorum da sonuç? Hep bi sonuca varmak zorundaymış gibi atılan her adım, çoğu şey yarım kalır aslen farkında mısın ? Off! Her şey boşluğa düşüp kayboluveriyor. Uzaydayız ne de olsa, bir nebze mutluluğun çarpanı hüzün olursa karekökü de araf olur herhalde bilemiyorum matematiğim kötü! Kalakalmak bana mahsus sanki, önceki sakinlerin en uğrak yeriyken şimdilerde it ürümez kervan geçmez hale geldim. Hata demişken bahsetmek istediğim bir mevzu var. Hatalarla yüzleşmişken, dereyi henüz geçmiş hatta kıyıya da çıkmışken çırpınan birini görüp geri döndüğümde, dereyi geçemediğimi sadece bocalayıp durduğumu ve asla da geçemeyeceğimi dile getirip hakaretler hissettirerek çekip gitti. Ne olduğunu anlamadım. Hata, kayıtsız kalınmaması gereken hâl ve hareketler sonucu başvurulan bir bilge gibi bekliyordu ve muhtemeldir ki biliyordu da. Hiçbir şey bir sona sahip değilken, aslında her şey bir başlangıca gebe ve dönüşüm asıl zenginlik iken, neden hatalardan dönüldüğünde kabûl görmüyor? Edebiyatını yapanlara hayranlık duyduğun durumun tanımı olan lafzı icraata geçirmeye gelince nasıl da çekimser kalıyorsun! Uykularım kaçıyor. Yetkim yokken yönetmeye çalışıyor olmak, yıpratmaktan başka bir şey yapıyorsa o da kesinlikle nefret ettirdiğidir. Hemen her şeyi olduğunca ve seni sizinle, kesin ve yargılayıcı bir dille bırakacağım. Kuytu köşelerimdeki matem havasının dağılmasını peteğin üstündeki kaktüs ağacına bağlayıp derin derin aldığım nefesleri birbiri ardına verirken öleceğim aklıma gelmezdi.

7 Haziran 2019 Cuma

Kursak

Kuytu köşe, bucak kalmaz ıssız
Kurtul ondan, ölmek daha anlamlı

Kusmuş biraz, kırılmaktan bıkmış

Kuşku taştı, hep bir oyuna dayalı
Kuruntu yaptık, bu kaybetme telaşı 
Kusursuz varlık yok! Nerede bulacağım ?
Kurama dayalı, kuralları bozmak ezberden farksız 
Kursakta kaldı, ortak olamadık

Vaveyla

Kuytularımda hüzün saklı sar onları
Kusurlarım göz yığını, yık onları
Kuruntularım paranoya, tut ellerimi
Dudaklarını gezdir tenimde 
Kurumuş bozkırı sular gibi

Meyus buhranında çare vaveyla
Merhume duyguların sirayete zorlanıyor evhamca
Perdebîrun iken derya olsa deniz karşımda kim vuku bulacak?
Feveranlıklar olsa da haddizâtında sarfınazar

Ben ki hayatına zenbille angaje edildim
Hemen akabinde ise abesle iştigal
Senaryo değil hisler, cisimler betik
Fevkalâde tekilliğim eşsiz bir argüman
Ben ki bu yaşama Wabi Sabi, 
Yalnızım, yalınlaşıcam
Ben hep bu günlerdeyim, 
Kalıyorum, kaldım da

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak