ihtişam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ihtişam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Aralık 2020 Cumartesi

Yetememek

 

Pektabii ben de her şeyi - herkesi boşverip kendim çalar kendim oynarım
da birisinin beni parmağıyla gösterip "hayattasın!" demesi gerekiyor. Onca
kişinin vermiş olduğu aklı elimin tersiyle itip hissiyatımın peşinden
koşmaya devam edeceğim. Kafamda çatallı yollarla bezenmiş sorular var.
Nereye ulaşmak istediğimi bilmeme rağmen hangi yönden gideceğime
yönelik tahminim, saksıdaki çiçeğin güneşle dansı misali değişkenlik
gösterip, tutarsızlığın ihtişamına parmak bandığı için çekimser kalıyorum.
Halden anlayan insanlara anlatmak gerekir, anlayacaklardır fakat akıl vermelerine izin verme!
Seviyor olmak yetmiyor.
Sadık olmak yetmiyor.
Dürüst olmak yetmiyor.
Düzgün olmak yetmiyor.
Yetinmeyi bilmeyene hangi şartları sağlarsan sağla yetemiyorsun.
Üstü kapalı mı anlatıyorum ki anlaşılamıyorum? Yoksa anlayıp
umursamayanların arasında debeleniyor muyum? Birinin
karşıma geçip duygusal mantığı kurgusal gerçeklikle birlikte
sunacağı yok ve beklentiler başka bahara kalışlarını boynu bükük
şekilde izliyorlar. Bir de okumaz oldun! Oturup düşünmüyorsun da..
Sokaklarda takılıp gezmeceler derken yorulup dinlencelik parklar,
hızla hareket eden kedi birkaç kuş ve dahası.. İyisini biliyor olmak
yaşayamıyor olmayı kötü kılıyor. Kopardığım yaygaraların nerelere
kadar uzandığını ve hangi sonuçlara sebebiyet verdiğini ve
hayatıma ne denli etki ettiğini günbegün yaşıyorum. Ömrüm, bu 
pişmanlığın gölgesinde geçecek gibi gözüküyor. Herneyse,
belirtmek istediğim bir şey var; Bunca 
sabrı harvurup harman
savurmaktansa başka alternatif çözümler üzerine yoğunlaşıp, 
oluşturabiliyor olsaydık zamanı daha verimli kullanıyor ve 
tezelden huzuru tadıyor olabilirdik. 
Çok bilmiyorum, daha az
belki hiçbir şey bilmiyorum. 
Sadece, sorunuma binaen elimi
kolumu bağlayan şartların öznel 
değişimlere ihtiyaç
duyduğunu dile getiriyorum. Umursamaz 
olamıyorum. Bu
amına kodumun düşüncesini kendim yönetip 
yönlendiremiyorum. Ne içine, ne içeriğine karışamıyorum.
Şuan 
bunu yazarken bile..

7 Haziran 2019 Cuma

Meyus Nekir

Kime dökeceğiz içimizi?
Kimde bulacağız kendimizi?
Kimden yana olacak kararlarımız?
Kime meyledecek fikirlerimiz?

Herkesler yolunu bulup düzenini kuruyor
Her defasında aynı durumdan muzdaribim, galiba seçeneği yok
Hermeneutik çözüm değil, ama gözle görülür bulgu yok 
Her şeyden soyutlaşan bir varlık ben, sanki yok

Canhıraşvaari nefeslerim son bulmuyor
Bercestecik bir kimse var oldurulmuyor
Hicrana hapis nekir ahvali ne hoş
Dilhun güzel tanımlama, sukûtuhayâl hemdemim yok

Münzeviyata itilmiş içim, içimi yer
İhtişamdan ırak dışımı, dışarıdan dışlarlar
Elim oluyor insan, kalem sürter gibi eskiz defterine
Lâlüebkem bakıyorum, bakakalıyorum ummaz rüya

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak