arkadaş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
arkadaş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Haziran 2019 Cuma

Her Daim Dava Arkadaşıyız Mı ?

Ben tek yaşıyorum
Alışverişi, temizliği kendim hallediyorum
-ah! Dikkat et! Yerler çamaşır sulu-
Yemeği, ütüyü özenle ve sürekli yapar oldum
-ocağı kapatır mısın? Pişmiştir, koyalı iki saat oldu-
Keyiflenmek istediğimde çay demleyip balkona çıkıyorum
-şu nihaleyi koyar mısın? Çaydanlık sıcak, iz olur-

Neyse, tekrar hoşgeldin
Daralıyordum ben de ne zamandır
Ne iyi ettin de geldin
Nasılsın, neler yapıyorsun? 

İyi olmana sevindim
Evet 910 gün oldu görüşmeyeli
Seni yeniden görmek ne güzel
Hali hazırdaki bağımız kopmak üzereydi

Ben de iş arıyorum kapı kapı dolaşıp
Önce bir dayı bul dediler, aradık bulamadık
Sonra vazgeçip tecelli beklemeye başladım
Sen de bilirsin, beklemek kolay mı?

Çıkıp dolaşamıyorum da sokakları
Telefonu alıp aramıyorum da eşi, dostu, akrabayı
Sanki güneş içime kapanmam için doğarmış
Sanki rüyalar hevesimi almam için donatılmış
Ah!.. şu halimi bir tek gece anlayıp sardı, sarmaladı

Ben ancak bu kadar genişletebildim döngümü
Yeni bir şeyler yapmayı düşünmek bile yük
Kendi kendime laf anlatıp, söz geçiremiyorum
Birden bire hüzne teslim olup, 
ölüm de ölüm diye tutturuyorum
{tutunamıyorum}

6 Haziran 2019 Perşembe

Bıkkıntılık


Bitiremiyorum,

bir şeyin bitecek olmasına karşı kötü senaryolar yazıp yaşanmadan sonucunu tasarlayıp kendimi ateşe atıyorum. Bir uzvun gerçekleşmesini isteyip, gerçekleşmemesi için herşeyi yapmak nasıl açıklanır? Herşey değişmek zorunda, ve başta da ben.. Herkese kılıf uyduruyorum, herkes için ölüm fermanım var. Herkesten kurtulayım, kimseye karşı bir sorumluluğum olmasın istiyorum. Kaybedecek bir şeyimin kalmaması için herşeyimi kaybedeceğim.. Bunu denemeliyim. Geri dönüşü olmasa da bir çıkar yol elbet bulurum nasılsa, içimden, karanlık göğün sarı lambalar ile aydınlatılmış yollarında saatlerce yolculuk etmek geliyor. Dizginlenemiyorum. Şükür ki girebildim yola, bir nebze isteğim oldu. Arkadaşlarımı ve bir kaç akra-bağımlarımı kopardım. Ağzı olanın konuştuğu gibi, beyni olan da düşünseydi şayet kendimi anlatmak için bunca kelâm yazmama gerek kalmazdı. anlamayan, anlamak istemeyen birine bir şeyler anlatmak hatta kabûl ettirmek öylesine zor ki, deve hendek atlar da kul banamısın demez. Böyle kişiler hayatı zorlaştırıyor. Zorlaştırmakla da kalmıyor, kendini kötü hissetmeni de sağlıyor. Ne yani yanlış anlaşıldım diye öleyim mi? Algıda seçici olmak olağan bir durumdur ama varsayılmış bir kaç olgunun aslında oluşumunu tamamlayamamış yanlış şeyler olduğunu nasıl izah edebilirim ki? Hafızamın doluluğunu varlığından rahatsız olduğum şeyler temsil ediyor. Başkalarının umursamadığı şeyler, neden en büyük dertlerim? Bıktım. Omurgamı hedef alan darbeleri savuşturmak yormuyor da ruhumun bir ayağı çukurda, artık köşeme çekilip olan biteni izlemekle yetineceğim.

Benim Önceliğim

ASİRA

hakkımda

Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak