Açıldım uzak denizlere, açıldım açılmasına da şimdi ne olacak ? Amaçsızlığım buraları da kuşatacaktır, kaçmak çözüm değildi kabullenmeliydim! Pişmanlık daha şimdiden aşındırmaya başladı kapımı, vira bismillah!
Biraz tutku, biraz da o uçuk tonu istemem, beni diğer herkesten ayrıştırıyor ama aşırıya kaçıyorum. Koşarcasına gittiğim düzeyli düzensizliklerde eşeysizleştiğimi farketmek, yüzüme tokat gibi çarptı! Kendime geldim! Ama kendimde pek bir şey kalmamış gibiydi. Haketmiyor olsam gerek! Gerçi, ne yaşamak ne de ölmek hak etmeye bakmıyor. Başlangıç halihazırda biliniyor ve sonuç ta belli iken bu olaylar bütününde alacağımız rol bizi değerli kılacak değil mi ? Yalnızlığı sadece kendime borçlu değilimdir herhalde, başka kimseler, hatta ALLAH(c.c.) bile burada pay sahiplerinden biridir. -ki en büyük pay da O(c.c.)'nundur. O(c.c.) "ol!" dediğinde oldurabilecek kudrete sahipken ben halâ yalnızsam, bu durum, O(c.c.)'nun da yalnız olmamı istediğindendir. "Acele giden ecele gider" derlerdi. Bu ızdırap da ne ? Ecel, böylesi derin bir sızı ile mi gelirmiş hep?! Hani ölüm tüm acıları geçiriyordu!? Nerede kaldı aceleciliğimin önemi ? Canımın sızısına tuz serpiştiriyor soğuk.. Titremekten, horona yeni bir bakış açısı katmış olabilirim. Oluşturmaya çalışırken, oluşturamadıklarını görerek başka oluşumlara dahil olduğunu fark ediyor ya insan, bu savruluşun nereye varacağını da çoğu kişi umursamıyor. Bana ne bu insanlardan ? Benim derdim bana yeter! Ortada bir yanlış varsa ve yaşanmışsa destek olmak gerekmez mi ? Hani desteğim, neredesin ? Ne uzun sürdü be! Ne biteceği var, ne de yeni bir soluk alacağı, süregelen yalnızlığımı toprak gidersin! Ufak diye tabir edemeyeceğim ama anlatırken ufak görünebilecek, yaşarken ise tıbbi olarak, imkânsıza attığım kafanın resmini hayâl ettirebileceğime inanıyorum. Epilepsi'yi yendim! Hastalığı yenmişliğimin yanına küçük bir tebessüm koyup yüzvermeden geçiyordum. -ki geçtim! Bu meydan okumuşluğumu umursayan yok denilecek kadar az, hatta hiçkimse diyebilirim. Ama olsaydı, kıymet bakımından milyonlara denk olacaktı! Ancak, başarmışlığım, birinin övmesinden/farketmesinden daha mutlu ediyor.Evet! Hayatımın bu penceresi, güneşli günde yağan yağmur gibi tadına doymak mümkün değil, ancak diğer taraflarda ne eksiklerimin tamamlanışı ne fazlalıklarımın traşlanması mümkün olamıyor. Münkünlük yok iken de ihtimallere yer açılamıyor haliyle.. Hayat, ihtimaller üzerinden yaşanmıyor da, ihtimalleri değerlendirip olabiliter yapıya bürümek maksatlı mesafe katetmek te kıymetli bir tuhaflık oluşturdu içimde, tüm bunları orada(içimde) yaşıyorum. Diğerlerine özenip dışarıya yansıtmam gerekiyor mu ? Yo! Sustuklarımı anlayan biri varlığını hayatıma sokana dek, içimde yaşamaya devam edeceğim.. Son kararım!
amaçsız etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
amaçsız etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
7 Haziran 2019 Cuma
Duygusaldanım/Duygusandalım
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Benim Önceliğim
hakkımda
Selam.
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak
Burası, iletişim kuramadıkça kapandığım içimi dışarı çıkarıp sergilediğim yer..
İçerikler şahsıma ait.(ve bu marifet değil)
Vizyonum: Yazmak
Misyonum: Anlaşılmak
