Hüzün dağlarımın mağaraları,
yüzen kayığımın her bir tahtası,
güzel günlerimin ortakçıları,
gülen yüzümün her bir hücre yapısı bu insanlar,
gidiyorlar.
İşte onlar..
gidiyorlar!
Elleri ceplerinde, yüzlerini dökmüş
gidiyorlar!
Ölüm yakın deyip,
gönül kuşu uçtu deyip,
kuşkularına yenilip
gidiyorlar!
üzülüyorum, arkalarına bile bakmadan
gidiyorlar!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder